วิธีเขียน 倔 (jué/juè) — ความหมาย “ดื้อรั้น, แข็งกระด้าง”

ลำดับขีด: เริ่มจาก 亻 (ขีดแนวตั้งและขีดเฉียง) แล้วตามด้วย 屈 ซึ่งประกอบด้วย 尸 (ขีดแนวนอน ขีดแนวตั้ง ขีดพับ) และ 出 (ขีดแนวตั้ง ขีดพับ ขีดแนวนอน ขีดแนวตั้ง ขีดแนวนอน) ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือลืมขีดแนวนอนเล็กๆ ด้านล่างของ 出 หรือเขียน 尸 ไม่ถูกต้อง ควรฝึกเขียนช้าๆ ตามลำดับขีด

佩 (pèi) แปลว่าสวมใส่หรือเคารพ 佬 (lǎo) ใช้เรียกผู้ชาย (มักเป็นคำไม่สุภาพ) ต่างจาก 倔 ที่แปลว่าดื้อรั้น ทั้งสามตัวมี 亻 เหมือนกัน แต่ส่วนขวาต่างกัน ทำให้ความหมายต่างกันโดยสิ้นเชิง จำง่ายๆ ว่า 倔 ต้องมี 屈 ซึ่งให้ความหมายว่าไม่ยอมงอ

ใช้บรรยายคนที่มีนิสัยดื้อรั้น ไม่ยอมเปลี่ยนความคิด เช่น 他脾气很倔 (เขานิสัยดื้อรั้นมาก) หรือ 这孩子真倔 (เด็กคนนี้ดื้อจริงๆ) มักใช้ในบริบทที่พูดถึงการทะเลาะหรือการไม่ยอมแพ้

ในวัฒนธรรมจีน ความดื้อรั้น (倔) มักถูกมองเป็นทั้งข้อดีและข้อเสีย ด้านหนึ่งหมายถึงความมุมานะไม่ยอมแพ้ แต่ด้านหนึ่งก็หมายถึงการหัวแข็งไม่รับฟังใคร คำว่า 倔强 (jué jiàng) มักใช้ชื่นชมคนที่ไม่ยอมจำนนต่ออุปสรรค คล้ายกับสุภาษิตไทยที่ว่า 'ไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แข็งดัดยาก'

倔 มักใช้เป็นคำคุณศัพท์ประกอบหน้าคำนามหรือกริยา เช่น 倔脾气 (นิสัยดื้อรั้น), 倔老头 (ชายแก่หัวดื้อ), 倔劲儿 (ความดื้อ) หรือใช้ในสำนวน 倔头倔脑 (ท่าทางดื้อรั้น) ตัวอย่างประโยค: 她有一股倔劲儿，不达目的不罢休 (เธอมีความดื้อ ไม่บรรลุเป้าหมายไม่เลิก)

คำทั่วไปที่มี 倔 ได้แก่: 倔强 (jué jiàng) — ดื้อรั้น, ไม่ยอมคน; 脾气倔 (pí qì jué) — นิสัยดื้อรั้น; 倔头倔脑 (juè tóu juè nǎo) — ท่าทางดื้อรั้น, มุทะลุ