วิธีเขียน 佬 (lǎo) — ความหมาย “ชาย หรือ คน (มักใช้เรียกกลุ่มคนเฉพาะ)”

ลำดับขีดของ佬: เริ่มจาก亻 (ขีดสั้น ขีดยาว ขีดขึ้น) จากนั้นเขียน 老 (ขีดแนวนอน ขีดแนวตั้ง ขีด撇 ขีด横钩 ขีด撇 ขีด竖弯钩) มักเขียนผิดที่ลืมขีด撇 ใน 老 หรือเขียนสลับขีด横钩 กับ ขีด撇 ควรฝึกเขียนทั้งตัวพร้อมกันบ่อยๆ

仰 (yǎng) แปลว่าเงยหน้า ประกอบด้วย亻, 卬 (ส่วนที่หมายถึง 'ฉัน' หรือ 'เงย') ส่วน仲 (zhòng) แปลว่ากลาง หรือเป็นลำดับที่สอง ประกอบด้วย亻, 中 (กลาง) ในขณะที่佬 ใช้ 老 (แก่) ซึ่งให้ความหมายถึงผู้ใหญ่หรือผู้ชายโดยเฉพาะ 佬 ยังใช้ในคำสแลงเพื่อเรียกกลุ่มคน เช่น 阔佬 (คนรวย)

佬 ใช้ในภาษาพูดเพื่อเรียกผู้ชายแบบไม่เป็นทางการ โดยเฉพาะในภาษาจีนกวางตุ้งและภาษาจีนกลางบางบริบท เช่น 阔佬 (คนรวย), 傻佬 (คนโง่), 鬼佬 (ฝรั่ง) ในบริบทที่เป็นกลาง ใช้เพื่อเรียกผู้ชายที่อายุมากหรือเป็นที่นับถือ

佬 มีต้นกำเนิดจากภาษาจีนกวางตุ้งที่ใช้เรียกผู้ชาย และแพร่หลายไปยังภาษาจีนอื่นๆ ในอดีต佬 ใช้เรียกผู้ใหญ่หรือคนที่มีสถานะสูง แต่ปัจจุบันใช้ในเชิงเป็นกันเองหรือเชิงลบเล็กน้อย ขึ้นอยู่กับบริบท เช่น 阔佬 หมายถึงคนรวย แต่ 傻佬 หมายถึงคนโง่

佬 มักวางท้ายคำเพื่อบอกลักษณะของคน เช่น 阔佬 (คนรวย), 傻佬 (คนโง่), 鬼佬 (ฝรั่ง), 打工佬 (คนทำงานรับจ้าง) นอกจากนี้ยังใช้ในคำว่า 大佬 (พี่ใหญ่, ผู้มีอิทธิพล) และ 和事佬 (คนกลางไกล่เกลี่ย) ตัวอย่างประโยค: เขาเป็น 阔佬 ที่มีรถสปอร์ตหลายคัน

คำทั่วไปที่มี 佬 ได้แก่: 阔佬 (kuò lǎo) — เศรษฐี, คนรวย; 傻佬 (shǎ lǎo) — เจ้าเซ่อ, คนโง่ (มักใช้เรียกผู้ชาย); 鬼佬 (guǐ lǎo) — ฝรั่ง (คำสแลงกวางตุ้ง)