วิธีเขียน 允 (yǔn) — ความหมาย “อนุญาต”

ลำดับขีดคือ: ขีดแรกเป็นพับเล็ก (ㄥ) จากซ้ายไปขวา, ขีดที่สองเป็นขีดนอนจากซ้ายไปขวา, ขีดที่สามเป็นขีดดิ่งลงมา, และขีดสุดท้ายเป็นขีดพับไปทางขวา (乚) ระวังอย่าเขียนขีดที่สองยาวเกินไป และต้องให้ขีดสุดท้ายยื่นออกมาทางขวาให้ชัดเจน

儿 หมายถึง 'คน' หรือ 'ขา' เป็นรากศัพท์ 允 เติม 厶 เข้าไปเพื่อเปลี่ยนความหมาย ส่วน 兀 (wù) หมายถึง 'โดดเดี่ยว' หรือ 'สูงตระหง่าน' มีขีดบนเหมือน 允 แต่ไม่มีความหมายเกี่ยวกับการอนุญาต

允 ใช้ในบริบททางการและเป็นทางการ เช่น 允许 (อนุญาต) ในประโยค '老师允许我们提前离开' (ครูอนุญาตให้เราออกก่อน) หรือ 允诺 (รับปาก) ใน '他允诺会来参加聚会' (เขารับปากว่าจะมางานเลี้ยง)

ในสมัยโบราณจีน การแสดงความยินยอมมักใช้ท่าทาง เช่น การก้มศีรษะหรือการประสานมือ ซึ่ง 允 สะท้อนถึงท่าทางเหล่านั้นผ่านโครงสร้างตัวอักษร การเข้าใจสิ่งนี้ช่วยให้เห็นว่าภาษาจีนเชื่อมโยงร่างกายกับความหมายทางสังคม

允 มักใช้เป็นคำนำหน้า เช่น 允许 (อนุญาต), 允诺 (สัญญา), 允当 (เหมาะสม) และยังใช้ในคำว่า 公允 (ยุติธรรม) ซึ่งหมายถึงการยอมรับอย่างเท่าเทียม การผสมคำเหล่านี้ช่วยให้เห็นความหมายที่หลากหลายของ 允

คำทั่วไปที่มี 允 ได้แก่: 允许 (yǔn xǔ) — อนุญาต; 允诺 (yǔn nuò) — รับปาก; 公允 (gōng yǔn) — ยุติธรรม