วิธีเขียน 梅 (méi) — ความหมาย “บ๊วย, เหมย”

เขียน radical 木 ก่อนด้วย 4 ขีด แล้วตามด้วย每 ซึ่งมี 7 ขีด รวม 11 ขีด จำไว้ว่า每 ต้องเขียนส่วนหัว (ノ) ก่อน แล้วตามด้วย横 และ母 ที่อยู่ด้านล่าง ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือเขียน母 ผิดลำดับขีด หรือลืมขีดที่อยู่ด้านใน

梅 หมายถึงต้นบ๊วยหรือเหมย ส่วน 枯 (kū) หมายถึงแห้งเหี่ยว และ枰 (píng) หมายถึงกระดานหมากหรือต้นไม้ชนิดหนึ่ง ถึงแม้ทุกตัวมี radical 木 เหมือนกัน แต่ส่วนต่างให้ความหมายต่างกัน

梅 ใช้เรียกต้นบ๊วยและดอกเหมยที่บานในฤดูหนาว เช่น 梅花 (ดอกเหมย) เป็นสัญลักษณ์ของความอดทน และ 杨梅 (แว็กซ์เบอร์รี่) เป็นผลไม้ที่นิยม

ดอกเหมย (梅花) เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของฤดูหนาวในวัฒนธรรมจีน เนื่องจากบานในหิมะ จึงเป็นตัวแทนของความเข้มแข็งและความหวัง ปรากฏในบทกวีและภาพวาดจำนวนมาก

梅 ใช้ในคำเช่น 梅花 (ดอกเหมย), 腊梅 (ดอกล่าเหมย) และ 杨梅 (แว็กซ์เบอร์รี่) นอกจากนี้ยังพบในชื่อคนหรือสถานที่ เช่น 梅州 (เมืองเหมยโจว)

คำทั่วไปที่มี 梅 ได้แก่: 梅花 (méi huā) — ดอกเหมย; 腊梅 (là méi) — ดอกล่าเหมย (ดอกไม้ฤดูหนาวชนิดหนึ่ง); 杨梅 (yáng méi) — หยางเหมย (แว็กซ์เบอร์รี่)