วิธีเขียน 朵 (duǒ) — ความหมาย “ดอก / ก้อน (ลักษณนาม)”

ลำดับขีดของ '朵' คือ ขีดแนวนอน (一), ขีดแนวตั้ง (丨), ขีดพับ (𠃌), ขีดเฉียงซ้าย (丿), ขีดเฉียงขวา (捺), และขีดแนวนอนสุดท้าย (一) ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการเขียน '几' ด้านบนเล็กเกินไปหรือใหญ่เกินไป ควรให้ '几' ครอบคลุม '木' ด้านล่างพอดี และอย่าลืมขีดแนวนอนสุดท้ายของ '木'

'木' แปลว่าต้นไม้ เป็นรากศัพท์ ส่วน '朵' เติม '几' ด้านบนเพื่อเปลี่ยนความหมายเป็นดอกไม้/ลักษณนาม ส่วน '未' (wèi) แปลว่ายังไม่ ต่างจาก '朵' ตรงที่ '未' มีขีดแนวนอนสั้นบนและยาวล่าง แต่ '朵' มี '几' ชัดเจน จำง่ายๆ ว่า '朵' มีกิ่งไม้ (几) ค้ำอยู่บนต้นไม้ (木)

'朵' ใช้เป็นลักษณนามสำหรับดอกไม้ (花朵) และสิ่งที่เป็นก้อน เช่น เมฆ (云朵) หรือหู (耳朵) เช่น 一朵花 (ดอกไม้หนึ่งดอก) 两朵云 (เมฆสองก้อน) นอกจากนี้ยังใช้ในบทกวีหรือเพลงเพื่อความสวยงาม เช่น 花朵朵 (ดอกไม้บานเป็นพวง)

ในสมัยโบราณ '朵' เดิมหมายถึงกิ่งไม้ที่ห้อยลงมา ต่อมาใช้กับดอกไม้โดยเฉพาะ เพราะดอกไม้มักห้อยอยู่ตามกิ่งไม้ ในภาษาจีนกลาง '朵' ยังใช้ในคำว่า '耳朵' (หู) ซึ่งอาจเพราะหูมีลักษณะยื่นออกมาจากศีรษะเหมือนดอกไม้จากกิ่งไม้ การเข้าใจที่มาทางธรรมชาติทำให้จำความหมายได้ง่ายขึ้น

'朵' ใช้เป็นลักษณนามและคำนาม เช่น '花朵' (ดอกไม้), '云朵' (ก้อนเมฆ), '耳朵' (หู) นอกจากนี้ยังมี '朵颐' (dùo yí) แปลว่าเคี้ยวเอื้อง (ใช้ในสำนวน '大快朵颐' หมายถึงกินอย่างเอร็ดอร่อย) และ '骨朵' (gǔ duǒ) หมายถึงดอกตูมหรือกระบองเล็กๆ

คำทั่วไปที่มี 朵 ได้แก่: 耳朵 (ěr duǒ) — หู; 花朵 (huā duǒ) — ดอกไม้; 云朵 (yún duǒ) — ก้อนเมฆ