วิธีเขียน 野 (yě) — ความหมาย “ป่า, เถื่อน”

ลำดับขีดของ 野 คือ: ขีดแรกของ 里 (แนวนอน), ตามด้วยขีดแนวตั้ง, ขีดแนวนอนสั้น, ขีดแนวนอนยาว, ขีดแนวตั้ง, ขีดแนวนอนสั้น, ขีดแนวนอนล่าง (รวม 7 ขีด) จากนั้นเขียน 予 ด้วยขีดแนวนอน, ขีดแนวนอน, ขีดแนวตั้งโค้ง, ขีดแนวนอน (รวม 4 ขีด) รวมทั้งหมด 11 ขีด จำง่ายๆ ว่า 'เขียน 里 ให้เสร็จก่อน แล้วค่อยเติม 予' ระวังอย่าให้ส่วน 予 ใหญ่เกินไป ควรให้สมดุลกับ 里

野 มีความหมายเกี่ยวกับป่าและความดิบ ในขณะที่ 重 (จ้ง/ฉง) หมายถึง 'หนัก' หรือ 'ซ้ำ' และ 量 (เลี่ยง) หมายถึง 'ปริมาณ' หรือ 'วัด' ทั้งสามตัวมีส่วนประกอบที่คล้ายกันคือ 里 แต่ 野 เพิ่ม 予 เข้ามา และความหมายต่างกันโดยสิ้นเชิง ตัวอย่างเช่น 野餐 (ปิกนิก) หมายถึงการกินอาหารกลางแจ้ง ในขณะที่ 重量 (น้ำหนัก) ใช้ 重 และ 大量 (ปริมาณมาก) ใช้ 量

野 ใช้บ่อยในคำที่เกี่ยวกับธรรมชาติและความไม่เชื่อง เช่น 野餐 (ปิกนิก), 野生 (สัตว์ป่า/ของป่า), 野外 (กลางแจ้ง), และ 野心 (ความทะเยอทะยาน) นอกจากนี้ยังใช้ในชื่อสถานที่ เช่น 田野 (ทุ่งนา) และ 原野 (ทุ่งกว้าง) ในการพูดคุยทั่วไป ถ้าพูดถึง 'ไปเที่ยวป่า' ก็ใช้ 野外 ได้เลย

ในปรัชญาจีน คำว่า 野 มีความหมายเชิงเปรียบเทียบกับ 'การอบรม' หรือ 'ความเจริญ' สังคมจีนโบราณให้ความสำคัญกับ 'การเพาะปลูก' (文) และมองว่า 'ป่า' (野) เป็นสิ่งที่ยังไม่ถูกทำให้เจริญ การเข้าใจสิ่งนี้ช่วยให้เห็นว่าทำไม 野 จึงมีความหมายแฝงถึง 'ไม่เชื่อง' หรือ 'ไม่เป็นระเบียบ' เช่น คำว่า 野蛮 (ป่าเถื่อน) ตรงข้ามกับ 文明 (อารยธรรม)

野 เป็นตัวอักษรที่ใช้เป็นคำนำหน้าได้ดี เช่น 野人 (มนุษย์ป่า/คนป่า), 野花 (ดอกไม้ป่า), 野草 (วัชพืช) และ 野猪 (หมูป่า) นอกจากนี้ยังใช้เป็นคำท้าย เช่น 田野 (ทุ่งนา) และ 视野 (มุมมอง/สายตา) ตัวอย่างประโยค: 我们去野外野餐吧 (เราไปปิกนิกกลางแจ้งกันเถอะ) และ 这里有很多野花 (ที่นี่มีดอกไม้ป่ามากมาย)

คำทั่วไปที่มี 野 ได้แก่: 野餐 (yě cān) — ปิกนิก; 野生 (yě shēng) — ตามธรรมชาติ, สัตว์ป่า; 野外 (yě wài) — กลางแจ้ง, ในป่า