วิธีเขียน 牲 (shēng) — ความหมาย “สัตว์ที่ใช้ในพิธีเซ่นไหว้, สัตว์เลี้ยง”

ลำดับขีดของ 牲 เริ่มจาก Radical 牛 (ขีด撇, ขีด横, ขีด竖, ขีด提) จากนั้นเขียน 生 (ขีด撇, ขีด横, ขีด横, ขีด竖, ขีด横) ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการลืมขีด提 ใน Radical 牛 หรือเขียน 生 เป็น 王 (อักษรที่คล้ายกัน) ควรจำไว้ว่า 生 มีขีด撇ที่ด้านบน และขีด横 3 ขีด

牠 (tā) หมายถึง 'มัน' ใช้สรรพนามสำหรับสัตว์ ประกอบด้วย 牛 และ 也 ส่วน 牡 (mǔ) หมายถึง 'ตัวผู้' (สัตว์ตัวผู้) ประกอบด้วย 牛 และ 土 ในขณะที่ 牲 เน้นที่สัตว์ที่เลี้ยงไว้เพื่อใช้ในพิธีหรือใช้งาน ดังนั้น 牠 ใช้แทนชื่อสัตว์, 牡 บอกเพศของสัตว์ และ 牲 บอกถึงการใช้งานหรือการเลี้ยงดู

牲 มักใช้ในคำว่า 牺牲 (เสียสละ) ซึ่งหมายถึงการยอมสละบางสิ่งเพื่อผู้อื่นหรือเพื่ออุดมการณ์ เช่น 他牺牲了自己的休息时间 (เขาสละเวลาพักผ่อนของตัวเอง) และ 牲口 (ปศุสัตว์) ใช้เรียกสัตว์เลี้ยงที่ใช้งาน เช่น วัว ควาย ม้า ในชีวิตประจำวัน 牲 ไม่ค่อยใช้เดี่ยวๆ แต่ใช้ในคำประสม

ในจีนโบราณ 牲 หมายถึงสัตว์ที่ใช้ในพิธีบูชา เช่น วัว แกะ หมู ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญในพิธีกรรมทางศาสนาและความเชื่อ การเสียสละสัตว์เหล่านี้ถือเป็นการแสดงความเคารพต่อเทพเจ้าและบรรพบุรุษ ดังนั้น คำว่า 牺牲 จึงมีความหมายแฝงถึงการสละสิ่งมีค่าที่สุดเพื่อสิ่งที่ยิ่งใหญ่

牲 มักรวมกับคำอื่นเพื่อสร้างคำประสม เช่น 牺牲 (เสียสละ) 牲口 (ปศุสัตว์) 畜牲 (สัตว์เดรัจฉาน) และ 三牲 (เครื่องเซ่นสามอย่าง) ตัวอย่างประโยค: 他为国家牺牲了生命 (เขาสละชีวิตเพื่อประเทศชาติ) และ 农民养了很多牲口 (ชาวนาเลี้ยงปศุสัตว์มากมาย)

คำทั่วไปที่มี 牲 ได้แก่: 牺牲 (xī shēng) — เสียสละ; 牲口 (shēng kǒu) — สัตว์ใช้งาน, ปศุสัตว์; 畜牲 (chù shēng) — สัตว์เดรัจฉาน