วิธีเขียน 停 (tíng) — ความหมาย “หยุด, จอด”

เขียน '亻' ก่อน (2 ขีด) แล้วตามด้วย '亭' (9 ขีด) — ระวังอย่าลืมจุดข้างบน '亭' และอย่าเขียน '亻' เบียดกับ '亭' เกินไป จำไว้ว่า '亭' มีส่วน '高' ที่ตัดทอน (ด้านบนเป็น '亠' และ '口' ด้านล่างเป็น '丁' — ฝึกเขียนช้าๆ ตามลำดับขีดจะช่วยได้

停 และ 侮 ต่างกันที่ส่วนขวา — 停 มี '亭' (ศาลา) ขณะที่ 侮 มี '每' (ทุก) — 侯 มี '亻' เหมือนกันแต่ส่วนขวาเป็น '侯' (ขุนนาง) ซึ่งต่างจาก '亭' อย่างชัดเจน จำไว้ว่า '停' เกี่ยวกับการหยุด ขณะที่ '侮' หมายถึงดูถูก และ '侯' หมายถึงขุนนาง

停 ใช้บ่อยมาก เช่น '停车' (จอดรถ), '停止' (หยุด), '停电' (ไฟดับ) — เวลาขึ้นรถเมล์จะได้ยิน '停车' เมื่อถึงป้าย และเวลาประชุมเลิกจะใช้ '停止'

ในจีนโบราณ '亭' เป็นศาลาริมถนนที่นักเดินทางหยุดพัก — คำว่า '停' สะท้อนวัฒนธรรมการพักผ่อนระหว่างเดินทาง และยังใช้ในบทกวี เช่น '停车坐爱枫林晚' (หยุดรถเพราะรักทิวทัศน์ใบเมเปิลยามเย็น) ซึ่งแสดงถึงการหยุดเพื่อชื่นชมธรรมชาติ

停 รวมกับคำอื่นได้ เช่น '停止' (หยุด), '停留' (แวะพัก), '停车场' (ลานจอดรถ), '停电' (ไฟดับ) — ตัวอย่างประโยค: '请在这里停车' (กรุณาจอดรถที่นี่) และ '雨停了' (ฝนหยุดแล้ว)

คำทั่วไปที่มี 停 ได้แก่: 停车 (tíng chē) — จอดรถ; 停止 (tíng zhǐ) — หยุด, ยุติ; 停电 (tíng diàn) — ไฟดับ