วิธีเขียน 止 (zhǐ) — ความหมาย “หยุด / ระงับ”

ลำดับขีดคือ: ขีดแนวตั้ง, ขีดแนวนอน, ขีดแนวตั้งเล็ก, ขีดแนวนอนล่าง (ตามแบบมาตรฐาน) จุดที่มักเขียนผิดคือการลืมขีดแนวตั้งเล็กตรงกลาง หรือเขียนขีดแนวนอนบนยาวเกินไปจนดูเหมือนตัว 正 สลับกัน ควรจำไว้ว่า 止 มี 4 ขีดเท่านั้น

止 (หยุด) มี 4 ขีด ไม่มีขีดแนวนอนเพิ่มเติม ในขณะที่ 正 (zhèng, ตรง/ถูกต้อง) มี 5 ขีด โดยเพิ่มขีดแนวนอนบนสุด ส่วน 此 (cǐ, นี้) มี 6 ขีด และเพิ่มส่วนประกอบอีกด้านหนึ่ง การสังเกตจำนวนขีดและโครงสร้างจะช่วยแยกแยะได้

止 มักใช้ในคำที่เกี่ยวกับการหยุดหรือการห้าม เช่น ป้าย 'หยุด' (止) ตามท้องถนน หรือคำว่า 禁止 (ห้าม) ที่เห็นตามสถานที่สาธารณะ นอกจากนี้ยังใช้ในคำว่า 止痛 (ระงับปวด) ซึ่งพบได้บนฉลากยา

ในสมัยโบราณ 止 ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของ 'การหยุด' ในปรัชญาจีน เช่น ในลัทธิขงจื๊อ กล่าวถึง '止于至善' (หยุดอยู่ที่ความดีสูงสุด) ซึ่งหมายถึงการมุ่งมั่นสู่ความสมบูรณ์แบบ การเข้าใจความหมายเชิงปรัชญานี้จะช่วยให้เห็นถึงความสำคัญของตัวอักษร

止 ทำหน้าที่เป็นส่วนประกอบในคำหลายคำ เช่น 停止 (หยุด) = 停 (หยุด) + 止 (หยุด) 强调ความหมายซ้ำ, 禁止 (ห้าม) = 禁 (ห้าม) + 止 (หยุด) และ 阻止 (ขัดขวาง) = 阻 (ขัดขวาง) + 止 (หยุด) นอกจากนี้ยังเป็นรากศัพท์ของตัวอักษรที่เกี่ยวข้องกับการเดิน เช่น 步 (ก้าว) และ 武 (ศิลปะการต่อสู้)

คำทั่วไปที่มี 止 ได้แก่: 停止 (tíng zhǐ) — หยุด, ยุติ; 禁止 (jìn zhǐ) — ห้าม; 止痛 (zhǐ tòng) — แก้ปวด / ระงับปวด