วิธีเขียน 棉 (mián) — ความหมาย “ฝ้าย / นุ่น”

ลำดับขีดของ 棉 เริ่มจาก 木 ทางซ้าย (ขีดแนวนอน, ขีดแนวตั้ง, ขีดเฉียงซ้าย, ขีดจุด) จากนั้นเขียน 帛 ทางขวา (ขีดแนวตั้งสั้น, ขีดแนวนอน, ขีดแนวตั้ง, ขีดแนวนอน, ขีดแนวนอน, ขีดแนวตั้ง, ขีดแนวนอน) ระวังอย่าเขียน 帛 สั้นเกินไป และต้องให้ 木 มีขนาดเล็กกว่าปกติเพื่อให้สมดุลกับด้านขวา

棉 (mián) แปลว่า 'ฝ้าย' ต่างจาก 柴 (chái) ซึ่งแปลว่า 'ฟืน' และ 栓 (shuān) ซึ่งแปลว่า 'สลัก' หรือ 'อุด' ทั้งสามตัวมี Radical 木 เหมือนกัน แต่ส่วนประกอบต่างกันทำให้ความหมายต่างกัน 棉 ใช้ 帛 (ผ้า) บ่งบอกถึงสิ่งทอ ในขณะที่ 柴 ใช้ 此 (นี้) และ 栓 ใช้ 全 (ทั้งหมด) ดังนั้นการจำที่ส่วนประกอบจึงช่วยแยกความหมายได้

棉 ใช้ในคำว่า 棉花 (ฝ้าย) ซึ่งเป็นพืชเศรษฐกิจสำคัญ ใช้ทำ 棉衣 (เสื้อกันหนาวบุฝ้าย) และ 棉被 (ผ้านวม) ในประเทศจีน ฝ้ายเป็นวัสดุยอดนิยมสำหรับเครื่องนุ่งห่ม เพราะให้ความอบอุ่นและระบายอากาศได้ดี ในชีวิตประจำวันเรามักเห็นคำว่า 纯棉 (ผ้าฝ้ายแท้) บนฉลากเสื้อผ้า

ฝ้ายถูกนำเข้ามาในจีนจากอินเดียและเอเชียกลางผ่านเส้นทางสายไหม ประมาณสมัยราชวงศ์ถังและซ่ง ก่อนหน้านั้นคนจีนนิยมใช้ผ้าไหมและป่าน ฝ้ายกลายเป็นพืชสำคัญในสมัยราชวงศ์หยวนและหมิง เมื่อเทคโนโลยีการทอผ้าฝ้ายแพร่หลาย คำว่า 棉 จึงเกี่ยวข้องกับความอบอุ่นและความสบาย และยังปรากฏในสำนวน เช่น 棉里藏针 (มีดซ่อนในฝ้าย) หมายถึง 'แฝงอันตรายในความนุ่มนวล'

棉 สามารถรวมกับคำอื่นได้ เช่น 棉布 (ผ้าฝ้าย), 棉签 (สำลีพันก้าน), 棉袄 (เสื้อแจ็คเก็ตบุนวม) และ 棉纺 (การปั่นฝ้าย) นอกจากนี้ยังใช้ในคำว่า 木棉 (ต้นนุ่น) ซึ่งเป็นดอกไม้ประจำเมืองกวางโจว และ 石棉 (แร่ใยหิน) แม้จะไม่ใช่ฝ้ายจริงแต่มีลักษณะเส้นใยคล้ายกัน

คำทั่วไปที่มี 棉 ได้แก่: 棉花 (mián huā) — ดอกฝ้าย / ฝ้าย; 棉衣 (mián yī) — เสื้อกันหนาวบุฝ้าย; 棉被 (mián bèi) — ผ้านวม