วิธีเขียน 瞪 (dèng) — ความหมาย “จ้อง, ถลึงตา”

ควรเขียนส่วน 目 (ตาสี่เหลี่ยม) ก่อน โดยให้มีขีดแนวตั้งตรงกลาง และส่วน 登 ทางขวา ต้องระวังว่า 登 มีขีด '撇' และ '捺' ที่กางออก และด้านบนมี '癶' ซึ่งเป็นส่วนที่มักเขียนผิดเป็น '登' ที่ไม่มี '癶' จำไว้ว่า '癶' คล้ายกับขาเปิดกว้างของคนกำลังปีน

瞪 หมายถึงการจ้องเขม็งหรือถลึงตาเพราะโกรธหรือตกใจ ส่วน 瞈 (wěng) หมายถึงการมองอย่างไม่ชัดเจนหรือตาพร่า และ 瞋 (chēn) หมายถึงการโกรธจนตาเบิกกว้าง แต่ 瞋 เน้นที่ความโกรธมากกว่า ในขณะที่ 瞪 เน้นที่การจ้องหรือเบิกตาให้ใหญ่

เรามักใช้ 瞪 ในสถานการณ์ที่แสดงความโกรธหรือความไม่พอใจ เช่น '瞪眼' (dèng yǎn) แปลว่าถลึงตาใส่ หรือ '目瞪口呆' (mù dèng kǒu dāi) แปลว่าตกตะลึงจนตาค้างปากอ้า ใช้เมื่อเราประหลาดใจมากหรือตกใจจนพูดไม่ออก

ในวัฒนธรรมจีน การถลึงตา (瞪眼) มักใช้ในงิ้วหรือโอเปร่าปักกิ่งเพื่อแสดงอารมณ์โกรธหรือความกล้าหาญของตัวละคร การเบิกตากว้างเป็นสัญลักษณ์ของความจริงจังหรือความเด็ดขาด ดังนั้น 瞪 จึงไม่ใช่แค่การมอง แต่เป็นการแสดงออกทางสีหน้าที่ชัดเจน

นอกจาก 瞪眼 และ 目瞪口呆 แล้ว ยังมี '干瞪眼' (gān dèng yǎn) ซึ่งแปลว่า 'จ้องตาเปล่าๆ ทำอะไรไม่ได้' ใช้เมื่อเราต้องการแสดงความหมดหนทางหรือทำอะไรไม่ได้จริงๆ เช่น '他只能干瞪眼，没办法' (เขาทำได้แค่จ้องตาเปล่า ไม่มีทาง)

คำทั่วไปที่มี 瞪 ได้แก่: 瞪眼 (dèng yǎn) — ถลึงตาใส่, จ้องเขม็ง; 目瞪口呆 (mù dèng kǒu dāi) — ตกตะลึงจนตาค้าง; 瞪着 (dèng zhe) — จ้องมองอยู่