วิธีเขียน 眉 (méi) — ความหมาย “คิ้ว”

ลำดับขีดของ 眉 เริ่มจากขีดแนวนอนบนสุด (คิ้ว) จากนั้นเขียนส่วนหัวของคิ้วเป็นรูปตัว L กลับหัว แล้วจึงเขียน 目 ด้านล่าง ระวังอย่าเขียน 目 ให้ใหญ่เกินไปเพราะจะทำให้ตัวอักษรเสียสมดุล ควรฝึกเขียนโดยเน้นให้ส่วนบนแคบกว่าส่วนล่างเล็กน้อย

盯 (dīng) แปลว่า จ้อง และมี 目 เป็นส่วนประกอบเหมือนกัน แต่ส่วนบนเป็น 丁 (ตะปู) ซึ่งต่างจาก 眉 ที่มีคิ้วชัดเจน ส่วน 盱 (xū) แปลว่า เบิกตา มีส่วนบนเป็น 于 ซึ่งไม่เกี่ยวกับคิ้ว 眉 จึงมีเอกลักษณ์ที่สื่อถึงคิ้วโดยตรง

眉 ใช้ในคำว่า 眉毛 (ขนคิ้ว) และ 眉头 (หัวคิ้ว) เช่น เมื่อพูดถึงการแสดงสีหน้า เช่น 皱眉头 (ขมวดคิ้ว) หรือ 眉开眼笑 (ยิ้มแย้มแจ่มใส) ซึ่งใช้บ่อยในบทสนทนาเกี่ยวกับอารมณ์

ในวัฒนธรรมจีน คิ้วถือเป็นส่วนสำคัญของความงามและบุคลิกภาพ คำว่า 眉目 ยังใช้หมายถึง 'เค้าโครง' หรือ 'แนวทาง' เช่น 事情有了眉目 (เรื่องเริ่มมีเค้า) สะท้อนว่าคิ้วเป็นสัญลักษณ์ของการแสดงออกและทิศทาง

นอกจาก 眉毛 และ 眉头 แล้ว 眉 ยังใช้ในคำว่า 眉目 (หน้าตา/เค้าโครง) และ 眉心 (ระหว่างคิ้ว) เช่น 眉心紧锁 (ขมวดคิ้วเป็นปม) หรือ 眉清目秀 (คิ้วคมตาสวย) ใช้ชมคนหน้าตาดี

หากต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับตัวอักษรที่เกี่ยวข้องกับอวัยวะบนใบหน้า เช่น 眼 (ตา) หรือ 鼻 (จมูก) จะช่วยให้เข้าใจระบบการสร้างคำในภาษาจีนได้ดียิ่งขึ้น

คำทั่วไปที่มี 眉 ได้แก่: 眉毛 (méi máo) — ขนคิ้ว; 眉头 (méi tóu) — หัวคิ้ว; 眉目 (méi mù) — หน้าตา, เค้าความ, ร่องรอย