วิธีเขียน 哆 (duō) — ความหมาย “สั่น”

ลำดับขีดของ 哆 คือ 口 (3 ขีด) แล้วตามด้วย 多 (6 ขีด) รวม 9 ขีด ระวังว่าส่วน 多 ต้องเขียนให้สมดุล ขีดแรกเป็น撇 (เฉียงซ้าย) แล้วตามด้วย横撇 และ点 หลายๆ ครั้ง ควรฝึกเขียน 多 ให้ชิน เพราะเป็นส่วนที่ซับซ้อน

哆 ใช้ 口 กับ 多 เน้นการสั่น ส่วน 君 ใช้ 口 กับ 尹 หมายถึง 'ท่าน' หรือ 'นาย' และ 吝 ใช้ 口 กับ 文 หมายถึง 'ตระหนี่' หรือ 'เสียดาย' ต่างกันที่ส่วนประกอบด้านขวา ซึ่งให้ทั้งเสียงและความหมายที่ต่างกัน

哆 มักใช้ในคำว่า 哆嗦 (duō suo) แปลว่า 'ตัวสั่น' ใช้เมื่อหนาว กลัว หรือตกใจ เช่น 冷得直哆嗦 (หนาวจนตัวสั่น) หรือ 吓得直哆嗦 (ตกใจจนตัวสั่น) นอกจากนี้ยังมี 哆哆嗦嗦 (duō duō suō suō) ใช้บรรยายการสั่นอย่างต่อเนื่อง

ในภาษาจีน เสียง 'duō' มักเลียนแบบเสียงสั่นหรือเสียงพูดไม่ชัด เช่น ในวรรณคดีหรือบทละคร ตัวละครที่สั่นกลัวมักใช้ 哆嗦 เพื่อสร้างภาพ 哆 ยังเป็นตัวอย่างของตัวอักษรที่ใช้ 口 เป็นหมวดความหมาย ซึ่งแสดงว่าคำนี้เกี่ยวข้องกับการแสดงออกทางปากหรือเสียง

哆 มักไม่ใช้เดี่ยวๆ แต่จะรวมกับ 嗦 (suo) เป็น 哆嗦 และ 哆哆嗦嗦 (ซ้ำ) เพื่อเพิ่มความหมายของการสั่น นอกจากนี้ยังสามารถใช้ในคำซ้ำ เช่น 哆哆 (duō duō) เพื่อเลียนเสียง แต่ไม่ค่อยพบในคำอื่น

คำทั่วไปที่มี 哆 ได้แก่: 哆嗦 (duō suo) — สั่น, ตัวสั่น; 哆 (duō) — สั่น; 哆哆嗦嗦 (duō duō suō suō) — ตัวสั่นงันงก