วิธีเขียน 斜 (xié) — ความหมาย “เอียง / เฉียง”

ลำดับขีดคือ ノ, 一, 一, 丨, ノ, 丶, 丶, 一, 一, 丨, 一 ระวังอย่าเขียน 余 ให้แคบเกินไป และขีดสุดท้ายของ 斗 ต้องยาวและตรง เพื่อให้สมดุล ฝึกเขียนโดยเน้นส่วนซ้ายให้แคบ ส่วนขวาให้กว้าง

斜 ใช้กับความเอียง ส่วน 料 (liào) หมายถึงวัสดุหรือวัตถุดิบ ประกอบด้วย 米 (ข้าว) และ 斗 (ทัพพี) ส่วน 斛 (hú) เป็นหน่วยวัดโบราณ ประกอบด้วย 角 (เขา) และ 斗 ทัพพี ทั้งสามมี 斗 เหมือนกันแต่ความหมายต่างกัน

ใช้ในบริบททางกายภาพ เช่น 斜坡 (ทางลาด) 倾斜 (เอียง) และ 斜边 (ด้านเฉียง) เช่น '这座山坡度很斜' (เนินนี้อันตรายมาก) หรือ '画一条斜线' (ลากเส้นเฉียง)

ในอดีต 斗 เป็นเครื่องมือตวงข้าวที่สำคัญ การตวงต้องวางให้ตรง หากเอียงจะทำให้ปริมาณคลาดเคลื่อน จึงนำมาเปรียบเทียบกับความไม่เที่ยงตรง และพัฒนามาเป็นความหมายเอียง

斜 มักใช้เป็นคำคุณศัพท์หรือคำกริยา เช่น 斜线 (เส้นเฉียง) 斜视 (มองเฉียง) 斜阳 (พระอาทิตย์ยามเย็น) ตัวอย่างประโยค: '他斜着眼睛看我' (เขามองฉันด้วยหางตา) และ '这条路有点斜' (ถนนเส้นนี้เอียงนิดหน่อย)

คำทั่วไปที่มี 斜 ได้แก่: 斜坡 (xié pō) — ทางลาด / เนินเขา; 倾斜 (qīng xié) — เอียง, ลาดเอียง; 斜边 (xié biān) — ด้านตรงข้ามมุมฉาก / ด้านเฉียง