วิธีเขียน 仙 (xiān) — ความหมาย “เซียน / ผู้วิเศษ”

仙 มี 5 ขีด: ขีดแรกคือ撇(เฉียงซ้าย) ของ亻, ขีดที่สองคือ竖(ตั้งตรง), จากนั้นเขียน山 โดยเริ่มจาก竖(กลาง), แล้ว竖折(หักมุม), และ竖(ขวา) ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการลืมขีดหักมุมของ山 หรือเขียนสัดส่วน亻กับ山ไม่สมดุล ให้จำไว้ว่าคนต้องตัวเล็กกว่าภูเขาเพื่อแสดงความต่ำต้อยของมนุษย์เมื่อเทียบกับเซียน

仙 与 亿 (yi4, ร้อยล้าน) และ 什 (shen2, อะไร) ต่างกันที่ส่วนขวา: 仙 ใช้ 山, 亿 ใช้ 乙, 什 ใช้ 十 แม้ radical เดียวกันคือ亻 แต่ความหมายต่างกันโดยสิ้นเชิง คำที่คล้ายกันอื่นๆ เช่น 仆 (pu1, คนรับใช้) และ 代 (dai4, แทน) ต้องสังเกตส่วนขวาให้ดีเพื่อแยกแยะ

仙 ใช้ในคำว่า 神仙 (เซียน/เทพยดา) 仙人掌 (กระบองเพชร) และ 仙女 (นางฟ้า) ในชีวิตประจำวัน มักใช้ในสำนวน เช่น 神仙眷侣 (คู่รักที่สมบูรณ์แบบ) หรือ 飘飘欲仙 (รู้สึกเหมือนกำลังเป็นเซียน) นอกจากนี้ยังใช้เรียกคนที่มีความสามารถพิเศษ เช่น 神医 (หมอเทวดา) และ 诗仙 (กวีเซียน) เช่น 李白

仙 มีรากฐานจากลัทธิเต๋า ซึ่งเชื่อว่าการบำเพ็ญเพียรบนภูเขาสูงจะทำให้เป็นอมตะได้ ภูเขาเช่น คุนหลุน และ ไท่ซาน ถือเป็นที่สถิตของเซียน ในวรรณคดีจีน เช่น เรื่อง 'ไซอิ๋ว' และ 'เลียดก๊ก' มีตัวละครเซียนมากมาย ความเชื่อนี้สะท้อนถึงความปรารถนาของมนุษย์ที่จะอยู่เหนือความตายและมีอิสรภาพ

仙 ใช้เป็นคำนำหน้าหรือตามหลังคำอื่นได้ เช่น 仙人 (เซียน), 仙丹 (ยาอมตะ), 仙鹤 (นกกระเรียนเซียน), 仙境 (ดินแดนเซียน) และ 修仙 (ฝึกฝนเป็นเซียน) ตัวอย่างประโยค: 他梦想成为神仙 (เขาฝันอยากเป็นเซียน) และ 这风景如仙境一般 (ทัศนียภาพนี้เหมือนดินแดนเซียน)

คำทั่วไปที่มี 仙 ได้แก่: 神仙 (shén xiān) — เซียน / เทพยดา; 仙人掌 (xiān rén zhǎng) — กระบองเพชร; 仙女 (xiān nǚ) — นางฟ้า