วิธีเขียน 辱 (rǔ) — ความหมาย “ดูหมิ่น, ทำให้อับอาย”

ลำดับขีดของ 辱 คือ: ขีดแนวนอน, ขีดเฉียง, ขีดแนวนอน, ขีดดิ่ง, ขีดแนวนอน, ขีดเฉียงซ้าย, ขีดดิ่ง, ขีดแนวนอนสั้น, ขีดดิ่ง, ขีดแต้ม จุดที่มักผิดคือการลืมขีดแต้มเล็ก ๆ ที่มุมขวาล่างของ '寸' ซึ่งต้องเขียนให้ชัดเจน จำไว้ว่า '辰' ต้องเขียนให้เสร็จก่อน แล้วค่อยเขียน '寸' ด้านล่าง

แม้จะไม่มีตัวอักษรที่คล้ายกันมาก แต่ 辱 มักสับสนกับ 辰 (chén) ซึ่งแปลว่า 'เวลาเช้า' หรือ 'ดาว' แต่ 辱 มี '寸' เพิ่มเข้ามา ทำให้ความหมายเปลี่ยนไป คำที่ใช้บ่อย ได้แก่ 侮辱 (wǔ rǔ) แปลว่า 'เหยียดหยาม', 耻辱 (chǐ rǔ) แปลว่า 'ความอับอาย', และ 辱骂 (rǔ mà) แปลว่า 'ด่าทอ'

辱 ใช้ในบริบทที่เกี่ยวข้องกับการดูหมิ่นหรือทำให้เสียเกียรติ เช่น การพูดจาเหยียดหยามผู้อื่น (辱骂) หรือการกระทำที่ทำให้อับอาย (侮辱) นอกจากนี้ยังใช้ในคำว่า 耻辱 เพื่อแสดงถึงความละอายใจหรือความเสียชื่อเสียง

ในวัฒนธรรมจีน การรักษาหน้า (面子) เป็นสิ่งสำคัญมาก การถูก '辱' ถือเป็นการเสียหน้า และอาจนำไปสู่ความขัดแย้งรุนแรง ในประวัติศาสตร์ การลงโทษโดยการทำให้อับอาย เช่น การตัดผมหรือบังคับทำงานหนัก ถือเป็นการดูหมิ่นอย่างร้ายแรง เพราะขัดต่อค่านิยมของสังคม

辱 สามารถเป็นส่วนประกอบในคำประสมได้ เช่น 侮辱 (wǔ rǔ) แปลว่า 'เหยียดหยาม' ซึ่ง 侮 หมายถึง 'ดูถูก' และ 辱 หมายถึง 'ทำให้อับอาย' รวมกันเป็นการกระทำที่ทำให้เสียเกียรติ อีกตัวอย่างคือ 耻辱 (chǐ rǔ) ซึ่ง 耻 หมายถึง 'อาย' และ 辱 หมายถึง 'อับอาย' ใช้เรียกความรู้สึกเสียหน้าหรือความอัปยศ

คำทั่วไปที่มี 辱 ได้แก่: 侮辱 (wǔ rǔ) — เหยียดหยาม; 耻辱 (chǐ rǔ) — ความอัปยศ, ความอับอายขายหน้า; 辱骂 (rǔ mà) — ด่าทอ, สบประมาท