วิธีเขียน 屈 (qū) — ความหมาย “งอ, ยอมจำนน, ความอยุติธรรม”

ลำดับขีดของ 屈 คือ เริ่มจาก 尸 (ขีดแนวนอน, ขีดแนวตั้ง, ขีดแนวนอน) แล้วตามด้วย 出 (ขีดแนวตั้ง, ขีดแนวนอน, ขีดแนวตั้ง, ขีดแนวนอน, ขีดแนวตั้ง) ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการเขียน 出 ให้สั้นหรือยาวเกินไป ควรจำไว้ว่า 出 ต้องมีขนาดพอดีกับ 尸 และเส้นแนวตั้งต้องตรง

屈 และ 尽 มีส่วนประกอบ 尸 เหมือนกัน แต่ 尽 มี 尺 (ไม้บรรทัด) อยู่ด้านล่าง แทน 出 ทำให้ความหมายต่างกัน (尽 หมายถึง หมดสิ้น) ส่วน 尾 มี 毛 (ขน) อยู่ด้านล่าง แทน 出 หมายถึง หาง 屈 จึงโดดเด่นด้วยความหมายของการงอและการยอมจำนน ในขณะที่ 尽 เน้นการสิ้นสุด และ 尾 เน้นอวัยวะ

屈 ใช้ในคำว่า 委屈 (wěi qū) หมายถึง ความน้อยใจหรือรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรม เช่น 他觉得委屈 (เขารู้สึกน้อยใจ) และ 屈服 (qū fú) หมายถึง การยอมจำนน เช่น 不向困难屈服 (ไม่ยอมจำนนต่ออุปสรรค) นอกจากนี้ 屈指可数 (qū zhǐ kě shǔ) หมายถึง นับนิ้วได้ ซึ่งใช้เมื่อพูดถึงสิ่งที่มีจำนวนน้อยมาก

ในประวัติศาสตร์จีน 屈 มักเกี่ยวข้องกับแนวคิดเรื่องความอดทนและการยอมจำนน ตัวอย่างเช่น 屈原 (Qū Yuán) กวีผู้ยิ่งใหญ่ในยุค战国 ซึ่งชื่อของเขามีคำว่า 屈 และเขาถูกเนรเทศอย่างไม่เป็นธรรม แต่ยังคงภักดีต่อประเทศชาติ เรื่องราวนี้ช่วยให้เห็นว่า 屈 ไม่ได้หมายถึงการยอมแพ้เสมอไป แต่บางครั้งหมายถึงการอดทนต่อความอยุติธรรม

屈 สามารถใช้เป็นคำนำหน้าเพื่อสร้างคำใหม่ เช่น 屈才 (qū cái) หมายถึง ใช้ความสามารถไม่เต็มที่, 屈尊 (qū zūn) หมายถึง ยอมลดตัวลงมา และ 屈驾 (qū jià) หมายถึง เชิญให้มา (ใช้ในการพูดสุภาพ) คำเหล่านี้ล้วนเกี่ยวข้องกับแนวคิดของการ 'งอ' หรือ 'ลด' ระดับของตัวเอง ซึ่งสะท้อนถึงความหมายดั้งเดิมของ 屈

คำทั่วไปที่มี 屈 ได้แก่: 委屈 (wěi qū) — น้อยใจ, รู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรม; 屈服 (qū fú) — ยอมจำนน, ยอมสยบ; 屈指可数 (qū zhǐ kě shǔ) — นับนิ้วได้, มีจำนวนน้อยมาก