วิธีเขียน 可 (kě/kè) — ความหมาย “สามารถ / ได้ / แต่”

ลำดับขีดของ '可' คือ: ขีดแนวนอนบน, ขีดแนวตั้ง, ขีดแนวนอนกลาง, ขีดแนวตั้งซ้าย, และขีดแนวนอนล่าง (หรือขีดที่ห้าคือขีดแนวนอนยาวจากซ้ายไปขวา) ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการลืมขีดแนวตั้งกลางหรือเขียนขีดล่างสั้นเกินไป จำไว้ว่าขีดล่างต้องยาวกว่าขีดบนเพื่อให้สมดุล

'口' คือปาก เป็นอักษรเดียว '卟' เป็นอักษรที่พบไม่บ่อย หมายถึงเสียงที่ปาก '可' เพิ่ม '丁' เข้าไปเพื่อสื่อความหมายของความสามารถหรือการอนุญาต ในขณะที่ '口' เป็นเพียงอวัยวะ และ '卟' เป็นเพียงเสียง '可' มีความหมายเชิงนามธรรมมากกว่า

'可' ใช้บ่อยมากในภาษาจีน พบในคำว่า '可以' (สามารถ/ได้) สำหรับขออนุญาต เช่น '我可以进来吗?' (ฉันเข้าไปได้ไหม) และ '可是' (แต่) สำหรับเชื่อมประโยค เช่น '我想去，可是没有时间' (ฉันอยากไป แต่ไม่มีเวลา) และ '可能' (อาจจะ) เช่น '明天可能下雨' (พรุ่งนี้อาจฝนตก)

ในอดีต '可' ใช้ในเอกสารราชการเพื่อแสดงการอนุมัติ เช่น กษัตริย์เขียน '可' บนฎีกาเพื่ออนุญาต การเข้าใจสิ่งนี้ช่วยให้เห็นว่าทำไม '可' จึงหมายถึง 'ได้' หรือ 'อนุญาต' และยังใช้ในภาษาสมัยใหม่ในบริบทของการยอมรับหรือความเป็นไปได้

'可' รวมกับคำอื่นได้หลากหลาย เช่น '可爱' (น่ารัก) มาจาก '可' (สามารถ) + '爱' (รัก) หมายถึง 'น่ารัก' '可怕' (น่ากลัว) มาจาก '可' + '怕' (กลัว) และ '可怜' (น่าสงสาร) มาจาก '可' + '怜' (สงสาร) การรวมแบบนี้ทำให้เกิดคำคุณศัพท์ที่แสดงถึงความรู้สึกที่เกิดขึ้นได้

คำทั่วไปที่มี 可 ได้แก่: 可以 (kě yǐ) — สามารถ / ได้; 可是 (kě shì) — แต่ / แต่ว่า; 可能 (kě néng) — อาจจะ / เป็นไปได้