วิธีเขียน 鸣 (míng) — ความหมาย “ร้อง (เสียงสัตว์)”

ลำดับขีดของ 鸣 คือ เริ่มจาก 口 (ปาก) ก่อน แล้วจึงเขียน 鸟 (นก) ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการลืมจุดเล็กๆ บนหัวของ 鸟 หรือเขียน 鸟 ผิดสัดส่วน ควรฝึกเขียน 鸟 ทีละส่วนให้ถูกต้อง

鸣 หมายถึงเสียงร้องของสัตว์ โดยเฉพาะนก ส่วน 吁 (xū) หมายถึงการถอนหายใจหรือร้องขอ และ 吂 (máng) หมายถึงคนตาบอดหรือไม่รู้ ตัวอักษรทั้งสามมีส่วนประกอบ 口 เหมือนกัน แต่ความหมายต่างกันโดยสิ้นเชิง

鸣 ใช้ในบริบทที่เกี่ยวกับเสียงร้องของสัตว์ เช่น นกร้อง (鸟鸣) หรือเสียงแตรรถ (鸣笛) นอกจากนี้ยังใช้ในสำนวน เช่น 孤掌难鸣 (ตบมือข้างเดียวไม่ดัง) หมายถึงการทำงานคนเดียวไม่สำเร็จ

ในวัฒนธรรมจีน นกเป็นสัญลักษณ์ของอิสรภาพและความสุข เสียงนกร้องจึงมักถูกเชื่อมโยงกับฤดูใบไม้ผลิและการเริ่มต้นใหม่ ตัวอย่างเช่น บทกวีคลาสสิกหลายบทกล่าวถึงเสียงนกเพื่อสื่อถึงบรรยากาศที่สงบสุข

鸣 มักใช้เป็นคำกริยา โดยรวมกับคำนามเพื่อระบุแหล่งที่มาของเสียง เช่น 鸣笛 (บีบแตร) 鸣枪 (ยิงปืน) และ 鸣谢 (กล่าวขอบคุณ) ตัวอย่างประโยค: 汽车鸣笛 (รถบีบแตร) และ 鸟儿在树上鸣叫 (นกร้องอยู่บนต้นไม้)

คำทั่วไปที่มี 鸣 ได้แก่: 鸣叫 (míng jiào) — ส่งเสียงร้อง; 鸣笛 (míng dí) — บีบแตรหรือเป่านกหวีด; 孤掌难鸣 (gū zhǎng nán míng) — ตบมือข้างเดียวไม่ดัง