วิธีเขียน 捶 (chuí) — ความหมาย “ทุบ, ตี”

ลำดับขีดของ 捶 คือ: ① 横 (แนวนอน) ② 竖钩 (ขีดตั้ง + ตะขอ) ③ 提 (ขีดเฉียงขึ้น) จากนั้นเขียน 垂 ทางขวา: ④ 撇 (ขีดเฉียงซ้าย) ⑤ 横 (แนวนอน) ⑥ 竖 (ขีดตั้ง) ⑦ 横 (แนวนอน) ⑧ 竖 (ขีดตั้ง) ⑨ 横 (แนวนอน) ⑩ 横 (แนวนอน) ⑪ 横 (แนวนอน) จุดที่มักเขียนผิดคือการลืมขีด ⑧ ซึ่งเป็นขีดตั้งกลางของ 垂 และการเขียน 扌 ให้ชิดกับ 垂 เกินไป ควรเว้นช่องไฟให้พอดี

拜 (bài) แปลว่า 'ไหว้' มีโครงสร้างเป็น 手 + 手 สองมือยกขึ้นไหว้ ส่วน 括 (kuò) แปลว่า 'รวม, ขยาย' มี 扌 + 舌 (ลิ้น) ซึ่งหมายถึงการ 'ใช้มือแตะลิ้น' หรือ 'รวมเข้าด้วยกัน' ในขณะที่ 捶 เน้นการ 'ทุบ' ด้วยมือและมี 垂 เป็นส่วนประกอบที่ให้เสียงและความหมาย 'ห้อยลง' ดังนั้น 捶 จึงต่างจากทั้งสองตัวทั้งในด้านเสียงและความหมาย

捶 ใช้ในชีวิตประจำวันเมื่อพูดถึงการทุบหรือตีเพื่อการนวดหรือการทำงาน เช่น '捶背' (ทุบหลัง) เป็นการนวดคลายเมื่อย หรือ '捶打' (ทุบตี) ใช้กับสิ่งของ เช่น เนื้อให้เปื่อย หรือใช้ในสำนวน '捶胸顿足' (ทุบอกกระทืบเท้า) เพื่อแสดงความเสียใจอย่างมาก

ในวัฒนธรรมจีน การทุบหลัง (捶背) เป็นการนวดแผนโบราณที่ทำเพื่อสุขภาพ ใช้มือทุบเบาๆ ตามจุดต่างๆ ของหลังเพื่อกระตุ้นการไหลเวียนโลหิต และในวรรณกรรมจีนโบราณ 捶 มักปรากฏในบทกวีหรือนิทานเพื่อแสดงอารมณ์รุนแรง เช่น การทุบอกด้วยความเศร้าโศก ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าตัวอักษรนี้สื่อถึงการกระทำที่ใช้กำลังและอารมณ์

捶 สามารถรวมกับคำอื่นเพื่อสร้างคำประสม เช่น '捶背' (chuí bèi) แปลว่าทุบหลัง, '捶打' (chuí dǎ) แปลว่าทุบตี, '捶胸' (chuí xiōng) แปลว่าทุบอก, และ '捶衣裳' (chuí yīshang) แปลว่าทุบเสื้อผ้า (ในสมัยโบราณใช้ไม้ทุบเสื้อผ้าขณะซัก) ทั้งหมดนี้ใช้ 捶 ในความหมาย 'ทุบ' และเมื่อรวมกับคำอื่นจะสื่อถึงการทุบสิ่งนั้นๆ อย่างชัดเจน

คำทั่วไปที่มี 捶 ได้แก่: 捶背 (chuí bèi) — ทุบหลัง (เพื่อคลายเมื่อย); 捶打 (chuí dǎ) — ทุบตี, ตี; 捶胸 (chuí xiōng) — ทุบอก