วิธีเขียน 竹 (zhú) — ความหมาย “ไผ่”

ลำดับขีดของ 竹 คือ 撇(ซ้ายบน) 横(ขวาบน) 点(กลางซ้าย) 点(กลางขวา) 撇(ซ้ายล่าง) 横(ขวาล่าง) รวม 6 ขีด จุดสำคัญคือต้องเขียนส่วนซ้ายให้เสร็จก่อนแล้วค่อยเขียนส่วนขวา และอย่าลืมว่าขีดที่สองกับขีดสุดท้ายเป็น '横' ไม่ใช่ '撇' มักเขียนผิดตรงที่ลืมจุดกลางหรือเขียนขีดสุดท้ายเป็นขีดเฉียง

竹 หมายถึงต้นไผ่ ส่วน 竺 (zhú) แปลว่าจีนโบราณ หรือใช้ในชื่อประเทศอินเดียในสมัยก่อน 竺 มีหมวด 竹 อยู่ด้านบน และมี 二 (สอง) อยู่ด้านล่าง ซึ่งหมายถึงดินหรือพื้นดิน ตัวอักษรที่คล้ายกันอีกตัวคือ 芓 (zì) ซึ่งหมายถึงวัชพืช แต่ไม่ค่อยพบเห็นบ่อยนัก

竹 ใช้ในคำที่เกี่ยวกับต้นไผ่และผลิตภัณฑ์จากไผ่ เช่น 竹子 (ต้นไผ่) 竹林 (ป่าไผ่) 竹笋 (หน่อไม้) 竹椅 (เก้าอี้ไม้ไผ่) และ 竹笛 (ขลุ่ยไม้ไผ่) คนจีนนิยมใช้ไผ่ในงานศิลปะและการก่อสร้างเพราะมีความยืดหยุ่นแข็งแรง

ไผ่เป็นสัญลักษณ์ของคุณธรรมในวัฒนธรรมจีน เรียกว่า '四君子' (สี่สุภาพบุรุษ) ร่วมกับ ดอกพลัม กล้วยไม้ และเบญจมาศ ไผ่แสดงถึงความอ่อนน้อมถ่อมตนและความยืดหยุ่น เพราะลำต้นกลวงแต่แข็งแรง และยังคงเขียวตลอดปี ในบทกวีและภาพวาดจีน ไผ่มักถูกวาดเพื่อสื่อถึงความซื่อสัตย์และความสง่างาม

竹 ทำหน้าที่เป็นหมวดอักษร (radical) ในคำที่เกี่ยวกับไผ่หรือสิ่งที่ทำจากไผ่ เช่น 筷 (ตะเกียบ) 笔 (พู่กัน) 笛 (ขลุ่ย) 筐 (ตะกร้า) และ 箭 (ลูกธนู) ตัวอย่างคำประสมที่พบบ่อย: 竹竿 (ไม้ไผ่ยาว), 竹编 (งานสานไม้ไผ่), 竹叶 (ใบไผ่) การเข้าใจหมวด 竹 จะช่วยให้เดาความหมายของคำที่ไม่รู้จักได้ว่ามักเกี่ยวกับไผ่หรือไม้

คำทั่วไปที่มี 竹 ได้แก่: 竹子 (zhú zi) — ต้นไผ่; 竹林 (zhú lín) — ป่าไผ่; 竹筷 (zhú kuài) — ตะเกียบไม้ไผ่