วิธีเขียน 呜 (wū) — ความหมาย “เสียงร้องไห้หรือเสียงลม”

ลำดับขีดของ 呜 คือ เริ่มจาก 口 (ปาก) ก่อน โดยเขียนเป็นสี่เหลี่ยมเล็กๆ จากนั้นเขียน 乌 ทางขวา ซึ่งมี 4 ขีด เริ่มจากขีดแนวเฉียงเล็กๆ ตามด้วยขีดแนวนอน ขีดพับ และขีดสุดท้ายคือขีดแนวนอนยาว ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการลืมเขียนจุดเล็กๆ ภายใน 乌 หรือเขียน 乌 ให้ใหญ่เกินไปจนไม่สมดุลกับ 口

แม้ทั้งหมดจะมีส่วนประกอบ 口 เหมือนกัน แต่ 卟 (bǔ) ใช้สำหรับเสียงที่ออกจากปากโดยเฉพาะ เช่น เสียงดูดนม ส่วน 古 (gǔ) หมายถึง 'โบราณ' ซึ่งมีส่วนประกอบ 十 (สิบ) อยู่ใต้ 口 ในขณะที่ 呜 ใช้ 乌 (อีกา) เพื่อเน้นเสียงร้องไห้หรือเสียงลม จึงมีความหมายแตกต่างกันชัดเจน

คำว่า 呜 มักใช้ในภาษาพูดเพื่อเลียนแบบเสียงร้องไห้หรือเสียงลม เช่น เมื่อเด็กๆ ร้องไห้ เราจะพูดว่า '呜呜' เพื่อเลียนแบบเสียง หรือเมื่อรถไฟแล่นผ่าน เราจะได้ยินเสียง '呜呜' ของหวูดรถไฟ นอกจากนี้ยังใช้ในคำว่า 呜咽 (สะอื้น) เพื่อบรรยายการร้องไห้เบาๆ

ในภาษาจีนโบราณ เสียงร้องของอีกาถูกใช้แทนเสียงที่ฟังดูเศร้าหรือเป็นลางไม่ดี ตัวอักษร 乌 (อีกา) จึงมีความหมายแฝงถึงความโศกเศร้า ดังนั้นการรวมกับ 口 จึงสื่อถึงเสียงร้องไห้ที่สะอื้น นอกจากนี้ ในวรรณคดีจีน มักใช้คำว่า 呜呼 (wū hū) เพื่อแสดงความเสียใจหรืออุทาน ซึ่งแสดงให้เห็นว่าคำนี้มีความเกี่ยวข้องกับอารมณ์เศร้ามาโดยตลอด

ตัวอักษร 呜 มักใช้เป็นคำเลียนเสียงธรรมชาติ และสามารถรวมกับคำอื่นเพื่อสร้างคำที่มีความหมายเฉพาะ เช่น 呜呜 (wū wū) ใช้เลียนแบบเสียงร้องไห้หรือเสียงหวูด 呜咽 (wū yè) หมายถึงการสะอื้น และ 呜呼 (wū hū) ใช้เป็นคำอุทานแสดงความเสียใจ นอกจากนี้ยังมีคำว่า 一命呜呼 (yī mìng wū hū) ซึ่งหมายถึง 'ตาย' ในเชิงสุภาพ

คำทั่วไปที่มี 呜 ได้แก่: 呜呜 (wū wū) — เสียงร้องไห้กระซิกๆ / เสียงหวูด; 呜咽 (wū yè) — สะอื้น; 呜 (wū) — เสียงร้องไห้หรือเสียงลม