วิธีเขียน 氓 (máng) — ความหมาย “ราษฎร, คนพเนจร (ภาษาโบราณ)”

เริ่มเขียน '亡' ก่อน (ขีดนอน, ขีดตั้ง, ขีดหัก) แล้วจึงเขียน '氏' (ขีดนอนสั้น, ขีดหัก, ขีดเฉียง, ขีดเฉียง) ระวังอย่าเขียน '亡' เป็น '云' และอย่าลืมขีดเฉียงที่สองของ '氏'

ไม่มีตัวอักษรที่คล้ายกันมากนัก แต่ตัว '氓' มักสับสนกับ '民' (mín) ซึ่งหมายถึงประชาชนทั่วไป '民' ไม่มี '亡' และหมายถึงประชาชนโดยรวม ส่วน '氓' เน้นคนพเนจรหรือคนชั้นล่าง

ส่วนใหญ่พบในคำว่า '流氓' (liú máng) ซึ่งหมายถึงอันธพาลหรือคนพาล ซึ่งใช้บ่อยในภาษาพูดและสื่อ นอกจากนี้ยังพบในบริบททางประวัติศาสตร์หรือวรรณคดี เช่น ในบทกวี '诗经' (Shī Jīng)

ในบทกวี '氓' จาก '诗经' เป็นเรื่องราวของผู้หญิงที่แต่งงานกับชายหนุ่มที่เรียกว่า '氓' (คนพเนจร) ซึ่งต่อมากลายเป็นคนเลว สะท้อนสังคมโบราณที่ผู้หญิงต้องพึ่งพาสามี และ '氓' ถูกใช้เรียกคนชั้นต่ำที่ไม่มีที่ดิน

'氓' มักใช้ในคำประสม เช่น '流氓' (อันธพาล), '氓隶' (สามัญชนและทาส), '黎氓' (ราษฎร) ตัวอย่างประโยค: '那个流氓被警察抓走了' (อันธพาลคนนั้นถูกตำรวจจับแล้ว)

คำทั่วไปที่มี 氓 ได้แก่: 流氓 (liú máng) — อันธพาล; 氓隶 (máng lì) — สามัญชนและทาส; 黎氓 (lí máng) — ราษฎร, ประชาชน