วิธีเขียน 岭 (lǐng) — ความหมาย “เทือกเขา / สันเขา”

เขียน 山 ก่อน (3 ขีด) แล้วค่อยเขียน 令 (5 ขีด) รวม 8 ขีด ระวังอย่าลืมจุดใน 令 และอย่าเขียน 令 เป็น 今 (ซึ่งไม่มีจุด) จำง่ายๆ ว่า 'ภูเขาสั่งให้มีจุด'

屹 แปลว่า 'ยืนตระหง่าน' ใช้กับภูเขาที่โดดเดี่ยวสูงตระหง่าน ส่วน 屺 แปลว่า 'ภูเขาที่ไม่มีพืช' หรือ 'เนินที่ไม่มีต้นไม้' 岭 เฉพาะเจาะจงถึงเทือกเขาที่ยาวต่อเนื่อง เช่น 秦岭 (เทือกเขาฉินหลิ่ง)

ใช้ในชื่อสถานที่และคำที่เกี่ยวกับภูมิศาสตร์ เช่น 山岭 (เทือกเขา) 岭南 (เขตหลิงหนาน ทางใต้ของเทือกเขาหนานหลิ่ง) และ 秦岭 (เทือกเขาฉินหลิ่ง) ใช้ในบริบทของการเดินทางหรือศึกษาภูมิประเทศ

เทือกเขาฉินหลิ่ง (秦岭) เป็นเส้นแบ่งเขตภูมิอากาศระหว่างเหนือและใต้ของจีน ทำให้ 岭南 (หลิงหนาน) มีอากาศอบอุ่นและปลูกผลไม้เมืองร้อนได้ ในอดีต 岭南 ถูกมองว่าเป็นดินแดนห่างไกล แต่ปัจจุบันเป็นเขตเศรษฐกิจสำคัญ

岭 มักใช้ในคำประสม เช่น 山岭 (ทิวเขา), 岭南 (หลิงหนาน), 秦岭 (เทือกเขาฉินหลิ่ง), 分水岭 (เส้นแบ่งเขตน้ำ) และ 岭北 (ตอนเหนือของเทือกเขา) ตัวอย่าง: 秦岭是中国南北的分水岭 (เทือกเขาฉินหลิ่งเป็นเส้นแบ่งเขตเหนือ-ใต้ของจีน)

คำทั่วไปที่มี 岭 ได้แก่: 山岭 (shān lǐng) — เทือกเขา; 岭南 (lǐng nán) — หลิงหนาน (พื้นที่ทางตอนใต้ของเทือกเขาหนานหลิ่ง); 秦岭 (qín lǐng) — เทือกเขาฉินหลิ่ง