วิธีเขียน 懦 (nuò) — ความหมาย “ขี้ขลาด”

ควรเขียน 忄 ก่อน โดยลากจุดซ้าย จุดขวา แล้วจึงลากเส้นแนวตั้ง จากนั้นเขียน 需 ซึ่งประกอบด้วย 雨 (ฝน) บน และ 而 (เคราหรือและ) ล่าง ระวังอย่าลืมจุดสี่จุดใต้ 雨 และอย่าเขียน 而 สั้นเกินไป ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการลืมจุดหรือเขียนสัดส่วนผิด

ทั้งสามตัวมี Radical 忄 เหมือนกัน แต่ 憎 (zēng) แปลว่า 'เกลียด' เน้นอารมณ์เชิงลบต่อผู้อื่น ส่วน 憔 (qiáo) แปลว่า 'ซูบผอม' เน้นสภาพร่างกายที่ทรุดโทรม ในขณะที่ 懦 เน้นความขี้ขลาดทางจิตใจ ตัวอย่างเช่น 憎恨 (ความเกลียดชัง) 憔悴 (ซูบผอม) และ 懦弱 (อ่อนแอขี้ขลาด)

มักใช้ในบริบทเชิงลบเพื่อวิจารณ์คนที่ขาดความกล้าหาญ เช่น 懦夫 (คนขี้ขลาด) หรือ 懦弱 (อ่อนแอ) ในภาษาจีนสมัยใหม่ คำนี้ไม่ค่อยใช้ในบทสนทนาทั่วไป แต่พบได้ในวรรณกรรมหรือคำพูดที่ต้องการสื่อถึงการตำหนิ

ในวัฒนธรรมจีน ความกล้าหาญถือเป็นคุณธรรมสำคัญ โดยเฉพาะในลัทธิขงจื๊อที่เน้นความเข้มแข็งทางศีลธรรม คำว่า 懦 จึงมีความหมายแฝงถึงการขาดคุณธรรม ไม่ใช่แค่ความกลัวทางกายภาพเท่านั้น ในตำราโบราณ เช่น อานาเล็กส์ของขงจื๊อ กล่าวถึงการที่ผู้มีคุณธรรมไม่ควรเป็นคนขี้ขลาด

คำที่พบบ่อยที่สุดคือ 懦弱 (nuò ruò) แปลว่า 'อ่อนแอและขี้ขลาด' ใช้กับคนหรืออุปนิสัย เช่น เขาเป็นคน懦弱 ไม่กล้าตัดสินใจ อีกคำคือ 懦夫 (nuò fū) แปลว่า 'คนขี้ขลาด' ใช้ดูถูกผู้ชายที่ขาดความกล้า และ 怯懦 (qiè nuò) แปลว่า 'ขี้ขลาดตาขาว' ใช้ในบริบททางการหรือวรรณกรรม

คำทั่วไปที่มี 懦 ได้แก่: 懦弱 (nuò ruò) — อ่อนแอและขี้ขลาด; 懦夫 (nuò fū) — คนขี้ขลาด; 怯懦 (qiè nuò) — ขี้ขลาดตาขาว