วิธีเขียน 趄 (jū/qiè) — ความหมาย “เอียง, ลังเล, เดินกะเผลก”

ลำดับขีดของ 趄 คือ 横、竖、横、竖、横、撇、捺、竖、横折、横、横、横 ควรจำไว้ว่า 走 มี 7 ขีด และ 且 มี 5 ขีด จุดที่มักผิดคือการเขียน 且 ให้ขีดสุดท้ายเป็นแนวนอนยาว และอย่าลืมว่า 且 มีขีดแนวนอนด้านใน 2 ขีด

ทั้งสามตัวมีหมวด 走 เหมือนกัน แต่ 赶 (gǎn) แปลว่า ไล่ตาม รีบ ประกอบด้วย 走 + 干 ส่วน 起 (qǐ) แปลว่า ลุกขึ้น เริ่มต้น ประกอบด้วย 走 + 己 ส่วน 趄 (jū) แปลว่า เอียง เซ และมักใช้ในคำว่า 趔趄 (liè qiè) ที่แปลว่า เดินเซ

คำว่า 趄 ใช้ในภาษาจีนกลางค่อนข้างน้อย มักพบในคำว่า 趔趄 ซึ่งหมายถึงการเดินเซ หรือเสียหลัก เช่น 他喝醉了，走路直打趔趄 (เขาเมา เดินเซไปมา) และในคำว่า 趄身 ที่แปลว่าเอียงตัว หรือเบี่ยงตัว

คำว่า 且 ในอดีตเป็นรูปแท่นหินบูชาบรรพบุรุษ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความมั่นคง แต่เมื่อนำมาใช้ใน 趄 กลับให้ความหมายตรงกันข้ามคือความไม่มั่นคง แสดงให้เห็นว่าภาษาจีนมีการพัฒนาความหมายจากรูปธรรมไปสู่นามธรรมได้อย่างไร

นอกจาก 趔趄 และ 趄身 แล้ว ยังมี 趄坡 (ทางลาดชัน) และ 趄着走 (เดินเอียงๆ) แต่คำเหล่านี้ไม่ค่อยใช้ในชีวิตประจำวัน ผู้เรียนควรเน้นจำคำว่า 趔趄 ซึ่งเป็นคำที่ใช้บ่อยที่สุด

ลองนึกภาพคนกำลังเดิน (走) บนกระดานหก (且) ที่เอียงไปมา ทำให้ต้องทรงตัวลำบาก นี่คือภาพจำที่ช่วยให้เชื่อมโยงรูปกับความหมายได้ดี และเมื่อเห็น 趄 ให้คิดถึงการเซหรือเอียงทันที

คำทั่วไปที่มี 趄 ได้แก่: 趔趄 (liè qiè) — เดินเซ, ถลา; 趄身 (jū shēn) — เอียงตัว, เบี่ยงตัว; 趄坡 (jū pō) — ทางลาดชัน