วิธีเขียน 拘 (jū) — ความหมาย “จับกุม, จำกัด, ยึดติด”

ลำดับขีดของ 拘 เริ่มจาก 扌 (แนวนอน, 竖钩, 提) จากนั้นเขียน 句 (撇, 横折钩, 竖, 横折, 横) ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการเขียน 扌 เร็วเกินไปทำให้ไม่สมดุล หรือลืมขีด 提 ใน 扌 ควรฝึกเขียนช้าๆ ให้ 扌 กว้างพอ และ 句 มีขนาดพอดีกัน

托 (tuō) แปลว่า 'ถือด้วยมือ' หรือ 'ฝาก' โดยมี 毛 (ขน) เป็นส่วนประกอบ 扛 (gāng) แปลว่า 'แบก' หรือ 'ยก' โดยมี 工 (งาน) เป็นส่วนประกอบ ต่างจาก 拘 ที่เน้นการควบคุมหรือจับกุม ตัวอย่างเช่น 托付 (ฝากฝัง) 扛起 (แบกขึ้น) ใช้ในบริบทที่ต่างจากการ 拘留 (กักตัว)

ในชีวิตประจำวัน 拘 มักใช้ในคำว่า 拘束 (อึดอัด, ไม่เป็นธรรมชาติ) เช่น รู้สึก拘束เมื่ออยู่ในงานทางการ หรือ 拘留 (กักตัว, ควบคุมตัว) ที่ใช้ในบริบทกฎหมาย เช่น 他被拘留了 (เขาถูกกักตัว) นอกจากนี้ยังใช้ใน 拘谨 (สำรวม, ขี้อาย) เพื่ออธิบายบุคลิก

ในจีนโบราณ การจับกุมมักใช้มือจับตัวผู้ต้องหา และ '句' เดิมอาจหมายถึงการพูดหรือข้อกล่าวหา ดังนั้น 拘 จึงสื่อถึงการควบคุมตัวผู้ถูกกล่าวหา ต่อมาแนวคิดนี้ขยายไปสู่การควบคุมอารมณ์หรือการแสดงออก ทำให้เกิดคำว่า 拘束 และ 拘谨 ซึ่งสะท้อนถึงค่านิยมการวางตัวในสังคมจีน

拘 มักเป็นส่วนหนึ่งของคำประสม เช่น 拘束 (jū shù) แปลว่า 'จำกัด, อึดอัด' ใช้ในประโยค เช่น 他感到拘束 (เขารู้สึกอึดอัด) 拘留 (jū liú) แปลว่า 'กักตัว' เช่น 他被拘留了 (เขาถูกกักตัว) และ 拘泥 (jū nì) แปลว่า 'ยึดติด' เช่น 不要拘泥于形式 (อย่ายึดติดกับรูปแบบ)

คำทั่วไปที่มี 拘 ได้แก่: 拘束 (jū shù) — อึดอัด, ไม่เป็นธรรมชาติ, จำกัด; 拘留 (jū liú) — กักตัว, ควบคุมตัว; 拘谨 (jū jǐn) — สำรวมเกินไป, ขี้อาย