วิธีเขียน 矧 (shěn) — ความหมาย “ยิ่งไปกว่านั้น, นับประสาอะไรกับ”

ลำดับขีดของ 矧 คือ ขีด撇, ขีด横, ขีด横, ขีด撇, ขีด捺 (ส่วน 矢) จากนั้นเขียน 弓 (ส่วนบนของ 引) แล้วตามด้วย ขีด竖, ขีด横, ขีด竖 (ส่วนล่างของ 引) จุดที่มักเขียนผิดคือลืมขีด捺 ใน 矢 หรือเขียน 引 เป็น 弓 ที่ไม่สมดุล ควรฝึกเขียนโดยเน้นที่ความสมดุลของส่วนซ้ายและขวา

矧 และ 矣 ต่างก็เป็นคำช่วยในภาษาจีนโบราณ แต่ 矧 หมายถึง 'ยิ่งไปกว่านั้น' ในขณะที่ 矣 ใช้ลงท้ายประโยคแสดงการเปลี่ยนแปลงหรือการเน้นย้ำ เช่น '已矣' (จบแล้ว) ส่วน 知 หมายถึง 'รู้' ซึ่งเป็นคำกริยา และมี 矢 เป็นส่วนประกอบเหมือนกัน แต่ 知 ประกอบด้วย 矢 และ 口 (ปาก) หมายถึงการพูดสิ่งที่รู้ 矧 ใช้ในบริบทของการเพิ่มเติมหรืออนุมาน ในขณะที่ 知 ใช้ในชีวิตประจำวันทั่วไป

矧 เป็นคำที่พบได้ในภาษาจีนโบราณหรือวรรณคดี ไม่ใช้ในภาษาพูดสมัยใหม่ แต่ยังปรากฏในสำนวนหรือข้อความที่เลียนแบบภาษาโบราณ เช่น '矧且' หมายถึง 'ยิ่งกว่านั้น' หรือ 'อีกทั้ง' ใช้เชื่อมความในประโยคที่ต้องการเน้นการเพิ่มเติม เช่น '矧且天下之士' (ยิ่งกว่านั้น บรรดาบัณฑิตในแผ่นดิน) ในปัจจุบันอาจพบในงานเขียนเชิงวิชาการหรือบทกวี

ตัวอักษร 矧 มีที่มาจากยุคชุนชิว (770-476 ปีก่อนคริสตกาล) ในคัมภีร์ 'ซือจิ่ง' (คัมภีร์บทกวี) มีการใช้คำว่า 矧 ในความหมาย 'ยิ่งไปกว่านั้น' เพื่อเชื่อมโยงเหตุผลหรือข้อสรุป ในยุคนั้นการยิงธนูเป็นทักษะสำคัญของขุนนาง การใช้ภาพของการยิงธนูมาเปรียบเทียบกับการขยายความจึงเป็นสิ่งที่เข้าใจได้ง่ายในวัฒนธรรมจีน

矧 มักใช้ในคำสองพยางค์ เช่น '矧且' (ยิ่งกว่านั้น) '况矧' (ยิ่งไปกว่านั้น) '矧亦' (อีกทั้งยัง) ซึ่งล้วนเป็นคำเชื่อมในภาษาโบราณ ตัวอย่างประโยคจากตำรา: '矧且君子' (ยิ่งกว่านั้น ผู้เป็นบัณฑิต) หรือ '况矧今人' (ยิ่งไปกว่านั้น คนในปัจจุบัน) คำเหล่านี้ไม่ใช้ในภาษาพูด แต่ยังพบในงานเขียนที่เลียนแบบภาษาโบราณหรือในข้อความทางวิชาการ

คำทั่วไปที่มี 矧 ได้แก่: 矧且 (shěn qiě) — ยิ่งกว่านั้น, อีกทั้ง; 况矧 (kuàng shěn) — ยิ่งไปกว่านั้น; 矧亦 (shěn yì) — อีกทั้งยัง, ยิ่งไปกว่านั้น