วิธีเขียน 椒 (jiāo) — ความหมาย “พริก / พริกไทย”

ลำดับขีดของ 椒 เริ่มจาก 木 (ขีดแนวนอน ขีดแนวตั้ง ขีดซ้าย ขีดขวา) แล้วจึงเขียน 叔 โดยเริ่มจากบนลงล่าง ส่วนที่มักเขียนผิดคือการลืมขีดเล็กๆ ตรงกลางของ 又 (ใน 叔) และการเขียน 木 ให้แคบกว่าปกติเพื่อให้ 叔 มีพื้นที่พอ ให้นึกภาพว่าต้นไม้ต้องแคบเพื่อให้ลุงยืนข้างๆ ได้

柴 (chái) แปลว่า ฟืน มี 木 + 此 (นี้) ส่วน 栓 (shuān) แปลว่า ไม้กลอน/ที่เสียบ มี 木 + 全 (ทั้งหมด) ทั้งสามตัวมี 木 เหมือนกันแต่ส่วนประกอบต่างกันทำให้ความหมายต่างกัน จำง่ายๆว่า 椒 คือพริกซึ่งมีรสเผ็ด 柴 คือฟืนที่ใช้ก่อไฟ 栓 คือไม้ที่ใช้เสียบประตู

椒 พบได้ในคำว่า 辣椒 (พริก) ซึ่งเป็นเครื่องปรุงรสที่ขาดไม่ได้ในอาหารจีนหลายชนิด เช่น 麻婆豆腐 (เต้าหู้ผงเสฉวน) และ 辣椒炒肉 (พริกผัดหมู) นอกจากนี้ 胡椒 (พริกไทย) และ 花椒 (พริกไทยเสฉวน) ก็เป็นเครื่องเทศสำคัญที่ใช้ในอาหารจีน

พริกเป็นพืชที่เข้ามาในจีนจากทวีปอเมริกาในช่วงศตวรรษที่ 16 แต่ก่อนหน้านั้น 椒 หมายถึงพริกไทยซึ่งเป็นเครื่องเทศราคาแพงที่นำเข้าจากอินเดีย ต่อมาเมื่อพริกเข้ามา คนจีนจึงเรียกพริกว่า 辣椒 (พริกเผ็ด) เพื่อแยกจากพริกไทย 花椒 ซึ่งเป็นพริกไทยเสฉวนนั้นมีถิ่นกำเนิดในจีนและถูกใช้มานานนับพันปี

椒 มักใช้เป็นคำนามโดดๆ หรือเติมคำอื่นเพื่อบอกชนิด เช่น 青椒 (พริกเขียว), 红椒 (พริกแดง), 椒盐 (เกลือพริกไทย) และ 椒麻 (รสเสฉวนที่ชา) ในภาษาพูด 辣椒 ใช้เรียกพริกทั่วไป และมีสำนวน เช่น 吃辣椒 (กินพริก) ซึ่งหมายถึงการทนต่อความเผ็ดหรือสถานการณ์ยากลำบาก

คำทั่วไปที่มี 椒 ได้แก่: 辣椒 (là jiāo) — พริก; 胡椒 (hú jiāo) — พริกไทย; 花椒 (huā jiāo) — พริกไทยเสฉวน