วิธีเขียน 听 (tīng) — ความหมาย “ฟัง”

ลำดับขีดคือ 1. ปาก (口) เริ่มจากขีดแนวตั้งซ้าย ขีดแนวนอน ขีดแนวตั้งขวา และขีดล่าง 2. ขีดสั้น (撇) 3. ขีดแนวนอน (横) 4. ขีดแนวตั้ง (竖) 5. ขีดหัก (竖撇) 6. ขีดแนวนอนสุดท้าย (横) จำง่าย ๆ ว่าปากต้องอยู่ซ้าย ส่วนขวานอยู่ขวา อย่าเขียนปากใหญ่เกินไป เพราะจะไม่สมดุล

卟 (bǔ) เป็นคำเลียนเสียง ใช้ในคำว่า 卟吩 (สารเคมี) ส่วน 古 (gǔ) แปลว่า โบราณ ประกอบด้วย 十 (สิบ) และ 口 (ปาก) แปลว่า สิบปากที่เล่าต่อกันมา 听 เน้นการฟัง ส่วน 古 เน้นเวลาโบราณ และ 卟 ใช้เป็นเสียงเท่านั้น

听 ใช้บ่อยมาก เช่น 听音乐 (ฟังเพลง) 听老师讲课 (ฟังครูสอน) 听电话 (ฟังโทรศัพท์) หรือ 听说 (ได้ยินว่า) ใช้เมื่อพูดถึงข้อมูลที่ได้ยินมา เช่น 听说你要去中国 (ได้ยินว่าคุณจะไปจีน)

ในภาษาจีนโบราณ 听 เขียนเป็น 聽 ซึ่งมี 耳 (หู) และ 悳 (คุณธรรม) แสดงถึงการฟังอย่างมีสติและเคารพผู้พูด การเข้าใจที่มาช่วยให้เห็นว่าการฟังเป็นทักษะสำคัญในวัฒนธรรมจีน

听 รวมกับ 见 เป็น 听见 (ได้ยิน) เช่น 我听见了 (ฉันได้ยินแล้ว) รวมกับ 说 เป็น 听说 (ได้ยินว่า) เช่น 听说要下雨 (ได้ยินว่าฝนจะตก) รวมกับ 音乐 เป็น 听音乐 (ฟังเพลง) เช่น 我喜欢听音乐 (ฉันชอบฟังเพลง

คำทั่วไปที่มี 听 ได้แก่: 听见 (tīng jiàn) — ได้ยิน; 听音乐 (tīng yīn yuè) — ฟังเพลง; 听说 (tīng shuō) — ได้ยินว่า