วิธีเขียน 坪 (píng) — ความหมาย “ลานกว้าง / พื้นที่ราบ”

ลำดับขีดคือ 土 ก่อน (横, 竖, 提) แล้วตามด้วย 平 (横, 点, 撇, 横, 竖) ระวังอย่าให้เส้นขีดของ 土 ชนกับ 平 มากเกินไป ควรให้ 土 อยู่ซ้ายบน และ 平 อยู่ขวาล่าง พอดี

在 หมายถึง 'อยู่ที่' ใช้บอกตำแหน่ง ส่วน 圩 หมายถึงคันดินหรือตลาดนัด (ในบางบริบท) ขณะที่ 坪 เฉพาะเจาะจงถึงพื้นที่ราบเรียบ เช่น สนามหญ้า หรือลานจอดรถ

ใช้เรียกพื้นที่กลางแจ้งที่ราบเรียบ เช่น 草坪 (สนามหญ้า) 停机坪 (ลานจอดเครื่องบิน) หรือ 晒谷坪 (ลานตากข้าว) ในชนบท นิยมใช้เรียกพื้นที่สำหรับทำกิจกรรมกลางแจ้ง

ในอดีต 坪 มักหมายถึงพื้นที่โล่งสำหรับนัดพบหรือทำกิจกรรมชุมชน เช่น ลานวัด หรือลานบ้าน ซึ่งสะท้อนวิถีชีวิตสังคมเกษตรกรรมที่ต้องการพื้นที่ส่วนรวมสำหรับนวดข้าวหรือตากพืชผล

坪 มักรวมกับคำที่บอกสถานที่หรือสิ่งก่อสร้าง เช่น 草坪 (สนามหญ้า) 停机坪 (ลานจอดเครื่องบิน) 篮球坪 (ลานบาสเก็ตบอล) หรือ 坪坝 (ที่ราบลุ่ม) เพื่อระบุประเภทของพื้นที่ราบนั้น

คำทั่วไปที่มี 坪 ได้แก่: 草坪 (cǎo píng) — สนามหญ้า; 停机坪 (tíng jī píng) — ลานจอดเครื่องบิน; 坪坝 (píng bà) — ที่ราบลุ่ม