วิธีเขียน 抠 (kōu) — ความหมาย “แคะ, งัด, ขี้เหนียว”

ลำดับขีดคือ 横 (ขีดนอน), 竖钩 (ขีดตั้งงอ), 提 (ขีดยกขึ้น), 横 (ขีดนอน), 撇 (ขีดเฉียงซ้าย), 点 (จุด), 竖折 (ขีดตั้งหัก) จำง่ายๆ ว่าเขียนส่วน 扌 ก่อน แล้วค่อยเขียน 区 ด้านขวา ระวังว่าขีดสุดท้ายของ 区 ต้องเป็น 竖折 ไม่ใช่ 竖弯钩

ทั้งสามตัวมี 扌 เหมือนกัน แต่ 扑 (พู่) แปลว่าพุ่งเข้าใส่หรือตบ 扒 (บา) แปลว่าคว้าหรือปีน ส่วน 抠 แปลว่าแคะหรือขุด ต่างกันที่ความหมายหลัก และการออกเสียงก็ต่างกันชัดเจน จำง่ายๆ ว่า 抠 ต้องใช้เล็บหรือนิ้วแคะ ส่วน 扑 ใช้แรงผลัก และ 扒 ใช้มือคว้า

ใช้บ่อยในความหมายว่า 'ขี้เหนียว' เช่น 他真抠 (เขาขี้เหนียวจริงๆ) หรือ 别那么抠门 (อย่าขี้เหนียวขนาดนั้น) นอกจากนี้ยังใช้กับอาการแคะจมูก 抠鼻子 และการจู้จี้กับตัวอักษร 抠字眼 ในบริบทการทำงานหรือเรียนหนังสือ

ในวัฒนธรรมจีน การ 'ขุด' เงินหรือของมีค่าจากที่ซ่อน แสดงถึงความละเอียดรอบคอบ แต่ถ้ามากเกินไปก็กลายเป็นความตระหนี่ ซึ่งเป็นลักษณะที่ไม่ค่อยได้รับการยกย่อง ตัวอักษรนี้สะท้อนให้เห็นว่าภาษาจีนใช้ภาพของการกระทำทางกายภาพมาอธิบายลักษณะนิสัยของคนได้อย่างเป็นรูปธรรม

นอกจาก 抠门 และ 抠字眼 แล้ว ยังมี 抠唆 (ขี้เหนียว, จู้จี้) และ 抠搜 (ตระหนี่, ขี้เหนียว) ซึ่งเป็นคำซ้ำที่ใช้ในภาษาพูด ตัวอย่างเช่น 他特别抠搜，从来不请客 (เขาตระหนี่มาก ไม่เคยเลี้ยงข้าวใครเลย)

คำทั่วไปที่มี 抠 ได้แก่: 抠门 (kōu mén) — ขี้เหนียว, ตระหนี่; 抠字眼 (kōu zì yǎn) — จู้จี้กับตัวอักษร, ตีความตามตัวอักษรเกินไป; 抠鼻子 (kōu bí zi) — แคะจมูก