วิธีเขียน 尖 (jiān) — ความหมาย “แหลม, ยอด, คม”

เขียน 小 ก่อน (ขีดสั้น, ขีดห่วง, ขีดซ้าย-ขวา) แล้วตามด้วย 大 (ขีดแนวนอน, ขีดซ้าย, ขีดขวา) ระวังอย่าเขียน 小 ให้ใหญ่เกินไป เพราะจะทำให้ดูไม่แหลม และอย่าลืมขีดซ้ายของ 大 ให้ยาวกว่าขีดขวาเล็กน้อย

少 (น้อย) มี 小 อยู่บน 丿 ขาด 大 ขณะที่ 尔 (เธอ) มี 小 อยู่บน 冂 ต่างจาก 尖 ที่มี 大 อยู่ข้างล่าง ทำให้ 尖 สื่อถึงความแหลม ในขณะที่ 少 และ 尔 ไม่ได้

ใช้เรียกสิ่งที่มีปลายแหลม เช่น 笔尖 (ปลายปากกา), 刀尖 (ปลายมีด) หรือใช้ในเชิงนามธรรม เช่น 尖叫 (กรีดร้อง) และ 尖锐 (แหลมคม/รุนแรง) ใช้กับเสียงหรือความคิด

ในภาษาจีน 尖 มักใช้เปรียบเปรยถึงความเฉียบแหลมทางปัญญา หรือการวิพากษ์วิจารณ์ที่รุนแรง เช่น '尖锐的批评' (คำวิจารณ์ที่แหลมคม) สะท้อนวัฒนธรรมที่ให้คุณค่ากับความตรงไปตรงมา

ใช้เป็นคำนำหน้าหรือตามหลังได้ เช่น 尖叫 (กรีดร้อง), 尖刀 (มีดปลายแหลม), 脚尖 (ปลายเท้า), 心尖 (ปลายหัวใจ/ที่รัก) ตัวอย่างประโยค: 他的笔尖很细 (ปลายปากกาของเขาเล็กมาก)

คำทั่วไปที่มี 尖 ได้แก่: 尖叫 (jiān jiào) — กรีดร้อง; 笔尖 (bǐ jiān) — หัวปากกา/ปลายปากกา; 尖锐 (jiān ruì) — แหลมคม, รุนแรง