วิธีเขียน 己 (jǐ) — ความหมาย “ตนเอง / กิ่งฟ้าที่ 6”

เริ่มจากเขียนเส้นบนสุดสั้น ๆ คล้ายขีดแนวนอน จากนั้นลากเส้นเฉียงลงมาทางซ้าย แล้วตวัดขึ้นไปทางขวาเป็นเส้นสุดท้าย จำไว้ว่าเส้นสุดท้ายต้องยาวที่สุดและโค้งขึ้น คล้ายตัว S ระวังอย่าเขียนให้ดูเหมือน 已 (แล้ว) หรือ 巳 (มะเส็ง) ซึ่งมีรูปคล้ายกัน

ทั้งสามตัวมีรูปคล้ายกันมาก แต่ต่างที่ช่องว่างตรงกลาง: 己 (จี่) ช่องเปิดไม่ปิดสนิท, 已 (อี่) ช่องเปิดเกือบปิด, และ 巳 (ซื่อ) ช่องเปิดปิดสนิท จำง่าย ๆ ว่า '己เปิด 已ครึ่ง 巳ปิด' และความหมายต่างกันโดยสิ้นเชิง

พบได้บ่อยในคำว่า 自己 (ตัวเอง) เช่น 我自己做 (ฉันทำเอง) และ 知己 (เพื่อนรู้ใจ) เช่น 他是我的知己 (เขาเป็นเพื่อนรู้ใจของฉัน) นอกจากนี้ยังใช้ในสำนวน เช่น 己所不欲，勿施于人 (สิ่งใดที่เราไม่ต้องการ อย่าไปทำกับผู้อื่น)

己 เป็นหนึ่งในอักษรนักษัตรจีน (地支) ลำดับที่ 6 แทนปีมะเส็ง และยังใช้ในระบบเวลาแบบจีนโบราณ (时辰) ช่วงเวลา 9-11 โมงเช้า เรียกว่า 巳时 แต่ในความเป็นจริง 巳 คือตัวแทนปีมะเส็ง ส่วน 己 ใช้แทนตัวเอง และในปรัชญาเต๋า 己 หมายถึงตัวตนภายในที่แท้จริง

นอกจาก 自己 และ 知己 ยังมี 己见 (ความคิดเห็นส่วนตัว) เช่น 固执己见 (ดื้อรั้นกับความคิดเห็นของตน), 克己 (ควบคุมตนเอง) เช่น 克己复礼 (ควบคุมตนเองให้อยู่ในระเบียบ), และ 一己之私 (ผลประโยชน์ส่วนตน) ตัวอย่างประโยค: 你不要只顾一己之私 (อย่าเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน)

คำทั่วไปที่มี 己 ได้แก่: 自己 (zì jǐ) — ตัวเอง; 知己 (zhī jǐ) — เพื่อนสนิท, เพื่อนรู้ใจ; 己见 (jǐ jiàn) — ความคิดเห็นส่วนตัว