วิธีเขียน 顶 (dǐng) — ความหมาย “ยอด, ด้านบน, ทูน (บนหัว), ลักษณนามของหมวก”

注意 丁 ต้องเขียนให้สั้นและอยู่ระดับกลาง ส่วน 页 ต้องเขียนให้ใหญ่กว่าปกติ อย่าลืมว่าขีดสุดท้ายของ 页 คือจุดเล็กๆ ที่มุมขวาล่าง ฝึกเขียนตามลำดับ: 横, 竖钩, 横, 横, 撇, 竖, 横折, 点

页 แปลว่า 'หน้า' หรือ 'แผ่น' เป็นอักษรโดดเดี่ยว ส่วน 顷 แปลว่า 'ชั่วครู่' หรือ 'พื้นที่' (1 เฮกตาร์) แต่ 顶 เน้นที่ 'ยอด' หรือ 'ด้านบน' และยังใช้เป็นลักษณนามของหมวกด้วย เช่น 一顶帽子 (หมวกหนึ่งใบ)

ใช้เรียกส่วนบนสุดของสิ่งต่างๆ เช่น 山顶 (ยอดเขา), 屋顶 (หลังคา), 顶楼 (ชั้นบนสุด) และใช้เป็นคำกริยา แปลว่า 'ทูน' เช่น 顶着头 (ทูนบนหัว) หรือ 'คัดค้าน' เช่น 顶嘴 (เถียง)

ในจีนโบราณ การทูนสิ่งของบนหัวเป็นวิธีขนของทั่วไป และคำว่า 顶 ยังใช้ในสำนวน เช่น 顶天立地 (ยืนหยัดอย่างองอาจ) ซึ่งหมายถึงการยืนอยู่ระหว่างฟ้ากับดิน สื่อถึงความสูงส่งและความมั่นคง

顶 ใช้เป็นคำนำหน้าเพื่อแสดงระดับสูงสุด เช่น 顶好 (ดีที่สุด), 顶多 (มากที่สุด) และใช้เป็นคำกริยา เช่น 顶替 (แทนที่), 顶住 (ต้านทานไว้) ตัวอย่าง: 他顶替了经理的位置 (เขาแทนที่ตำแหน่งผู้จัดการ)

คำทั่วไปที่มี 顶 ได้แก่: 山顶 (shān dǐng) — ยอดเขา; 顶楼 (dǐng lóu) — ชั้นดาดฟ้า, ชั้นบนสุด; 屋顶 (wū dǐng) — หลังคา