วิธีเขียน 刀 (dāo) — ความหมาย “มีด”

ลำดับขีดคือ ขีดแรกเป็นขีดแนวนอนโค้งเล็กน้อย คล้ายกับตัว J ภาษาอังกฤษ และขีดที่สองเป็นขีดเฉียงลงมาจากกลางขีดแรก ระวังอย่าเขียนขีดแรกตรงเกินไป ควรมีความโค้งเล็กน้อยเพื่อให้ดูเหมือนมีด และขีดที่สองต้องลากลงมาให้สุดปลาย

刀 คือมีดทั่วไป 刁 ออกเสียงว่า diāo หมายถึงเจ้าเล่ห์ ตัวอักษรมีขีดแรกเป็นเส้นตรงและขีดที่สองเป็นเส้นโค้งคล้ายตะขอ ส่วน 刃 ออกเสียงว่า rèn หมายถึงคมมีด โดยเพิ่มจุดหนึ่งจุดที่ขีดของ 刀 เพื่อบ่งบอกตำแหน่งของคมมีด

刀 ใช้เรียกเครื่องมือตัดทั่วไป เช่น 菜刀 (มีดทำครัว) 小刀 (มีดพก) และ 剪刀 (กรรไกร) นอกจากนี้ยังใช้ในสำนวน เช่น 一刀两断 (ตัดขาด) หรือ 刀山火海 (เข็ญใจ) ซึ่งแสดงถึงอันตรายหรือความยากลำบาก

มีดเป็นอาวุธและเครื่องมือสำคัญในจีนโบราณ ใช้ทั้งในการทำอาหารและการต่อสู้ ในยุคสำริด มีดทำจากทองสัมฤทธิ์ และต่อมาทำจากเหล็ก รูปทรงของตัวอักษร 刀 สะท้อนถึงมีดโค้งที่ใช้ในสมัยนั้น ซึ่งต่างจากมีดตรงในปัจจุบัน

刀 มักใช้เป็นส่วนประกอบด้านขวาของตัวอักษรที่เกี่ยวกับการตัด เช่น 切 (qiē, ตัด), 分 (fēn, แบ่ง), และ 剪 (jiǎn, ตัดด้วยกรรไกร) ตัวอย่างคำที่ใช้บ่อย เช่น 刀叉 (มีดและส้อม), 刀片 (ใบมีดโกน) และ 刀削面 (บะหมี่เส้นแบนที่ใช้มีดตัด)

คำทั่วไปที่มี 刀 ได้แก่: 菜刀 (cài dāo) — มีดทำครัว; 小刀 (xiǎo dāo) — มีดเล็ก, มีดพก; 剪刀 (jiǎn dāo) — กรรไกร