วิธีเขียน 幢 (chuáng/zhuàng) — ความหมาย “หลัง (ลักษณนามของตึก), ธงทรงกระบอก”

สังเกตว่าขีดแรกเขียน 巾 (แนวตั้งซ้าย ขีดแนวนอน ขีดแนวตั้งกลาง ขีดแนวตั้งขวา) จากนั้นเขียน 童 ด้านขวา โดยเริ่มจาก 立 (จุด ขีดแนวนอน จุด ขีดเฉียงขึ้น ขีดแนวนอน) แล้วตามด้วย 里 (ขีดแนวตั้ง ขีดแนวนอน ขีดแนวตั้ง ขีดแนวนอน ขีดแนวนอน ขีดแนวตั้ง) จำไว้ว่า 巾 มี 3 ขีด 童 มี 12 ขีด รวม 15 ขีด ฝึกเขียนโดยเน้นให้ส่วน 童 สูงเท่ากับ 巾 เพื่อความสมดุล

ทั้งสามตัวมีหมวด 巾 เหมือนกัน แต่ 幢 (chuáng) หมายถึงธงยาวหรือลักษณนามของตึก 幌 (huǎng) หมายถึงป้ายหน้าร้านหรือสิ่งบดบัง และ 幔 (màn) หมายถึงม่านหรือผ้าคลุม ตัวอย่างเช่น 一幢楼 (ตึกหนึ่งหลัง) ต่างจาก 幌子 (ป้าย) และ 幔帐 (ม่าน)

ใช้เป็นลักษณนามนับสิ่งปลูกสร้างสูง เช่น 一幢楼 (ตึกหนึ่งหลัง), 一幢别墅 (วิลล่าหนึ่งหลัง), หรือ 三幢房子 (บ้านสามหลัง) มักใช้ในบริบททางการหรือเป็นทางการมากกว่า ใช้กับอาคารขนาดใหญ่ ไม่ใช้กับบ้านเล็กๆ ทั่วไป

ในอดีต 幢 เป็นธงที่ใช้ในพิธีกรรมทางพุทธศาสนา เรียกว่า '经幢' (เสาหินแกะสลักคัมภีร์) ซึ่งตั้งสูงเด่นในวัด สื่อถึงความสูงใหญ่และศักดิ์สิทธิ์ ความหมายนี้จึงถูกนำมาใช้กับสิ่งก่อสร้างสูงในปัจจุบัน ทำให้เห็นภาพของสิ่งที่ตั้งตระหง่าน

ส่วนใหญ่ใช้เป็นลักษณนาม เช่น 一幢楼 (ตึกหนึ่งหลัง), 幢幢 (หลายหลัง) แต่ไม่ค่อยนำไปรวมกับคำอื่นเพื่อสร้างคำใหม่ ตัวอย่างที่พบได้คือ 经幢 (เสาหินคัมภีร์) และ 幢影 (เงาของอาคาร) ในงานเขียน

คำทั่วไปที่มี 幢 ได้แก่: 一幢楼 (yī zhuàng lóu) — ตึก 1 หลัง; 幢幢 (chuáng chuáng) — ตึกหลายหลัง (ลักษณะนาม)