วิธีเขียน 师 (shī) — ความหมาย “ครู / อาจารย์ / ผู้เชี่ยวชาญ”

ลำดับขีดของ 师 คือ เริ่มจากขีดแนวนอนสั้นๆ ด้านบนซ้าย ตามด้วยขีดแนวตั้งทางซ้าย จากนั้นขีดแนวนอนที่ยาวขึ้น และขีดแนวตั้งตรงกลาง ต่อด้วยขีดแนวนอนด้านล่าง และสุดท้ายขีดแนวตั้งทางขวาที่ลากยาวลงมา ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการลืมขีดแนวนอนสั้นๆ ด้านบน หรือเขียนขีดแนวตั้งทางขวาไม่ตรง จำไว้ว่าต้องเขียนซ้ายไปขวา และบนลงล่างเสมอ

ตัวอักษร 师 มีความหมายเกี่ยวข้องกับครูหรือผู้เชี่ยวชาญ ในขณะที่ 巿 (fú) หมายถึงผ้าคาดเอวหรือเข็มขัด และ 帀 (zā) หมายถึงการวนรอบหรือล้อมรอบ 巿 และ 帀 มีโครงสร้างที่คล้ายกับ 师 แต่ 巿 จะมีขีดแนวตั้งทะลุลงมา ส่วน 帀 จะมีขีดแนวนอนที่ยาวกว่า ในขณะที่ 师 มีธง (巾) อยู่ทางขวาและมีขีดแนวตั้งตรงกลางที่ชัดเจน

คำที่ใช้บ่อยที่สุดคือ 老师 (lǎo shī) แปลว่าครู ใช้เรียกครูหรืออาจารย์โดยตรง และยังใช้เรียกผู้ที่มีความรู้หรือทักษะในด้านใดด้านหนึ่งด้วยความเคารพ เช่น 师傅 (shī fu) ใช้เรียกช่างฝีมือหรือคนขับรถแท็กซี่ และ 师生 (shī shēng) หมายถึงครูและนักเรียน ซึ่งใช้ในบริบททางการศึกษา

ในสมัยโบราณ 师 ถูกใช้เป็นตำแหน่งทางทหาร หมายถึงผู้บัญชาการกองทัพ ต่อมาในยุคจ้านกั๋ว (Warring States) ความหมายได้ขยายไปถึงผู้ที่มีความรู้และสามารถถ่ายทอดวิชาให้ผู้อื่นได้ ในลัทธิขงจื๊อ ครูได้รับความเคารพอย่างสูง และมีคำกล่าวว่า '一日为师，终身为父' (วันหนึ่งเป็นครู ตลอดชีวิตเป็นเสมือนพ่อ) ซึ่งสะท้อนถึงความสำคัญของครูในสังคมจีน

师 สามารถเป็นได้ทั้งคำนำหน้าและคำต่อท้าย เช่น 老师 (ครู) 师父 (อาจารย์/ช่าง) 师母 (ภรรยาของครู) 律师 (ทนายความ) 医师 (แพทย์) และ 工程师 (วิศวกร) เมื่อนำไปรวมกับคำอื่น จะสื่อถึงความเป็นผู้เชี่ยวชาญหรือผู้มีวิชาชีพเฉพาะทาง

คำทั่วไปที่มี 师 ได้แก่: 老师 (lǎo shī) — ครู; 师傅 (shī fù) — ช่าง / อาจารย์ / พี่ (คำเรียกคนขับรถหรือผู้มีฝีมือ); 师生 (shī shēng) — ครูและนักเรียน