วิธีเขียน 童 (tóng) — ความหมาย “เด็ก”

เริ่มจากเขียน '立' ก่อน โดยให้เส้นแนวนอนยาวตรงกลาง แล้วตามด้วย '里' โดยต้องระวังว่าเส้นแนวนอนของ '里' ต้องไม่ยาวเกินไป และเส้นแนวตั้งต้องตรงกลาง อย่าลืมว่า '里' มี 7 ขีด และ '立' มี 5 ขีด รวมเป็น 12 ขีด ฝึกเขียนบ่อย ๆ จะช่วยให้จำลำดับขีดได้

童 (เด็ก) ต่างจาก 竘 (ซึ่งเป็นชื่อเฉพาะหรือคำโบราณ) และ 站 (ยืน) อย่างชัดเจน 站 มีความหมายว่า 'ยืน' และมี '立' เป็นส่วนประกอบ แต่ 童 มี '里' ด้านล่างแทน '占' ทำให้ความหมายต่างกันโดยสิ้นเชิง ส่วน 竘 เป็นตัวอักษรที่พบน้อยมาก ไม่ควรสับสน

童 ใช้ในคำว่า 儿童 (เด็ก), 童话 (นิทาน), 童年 (วัยเด็ก) และ 童心 (จิตใจแบบเด็ก) ซึ่งใช้บ่อยในบริบทเกี่ยวกับเด็ก การศึกษา และวรรณกรรม เช่น 儿童节 (วันเด็ก) หรือ 童话故事 (เรื่องเล่านิทาน)

ในจีนโบราณ คำว่า 童 เดิมหมายถึงทาสหรือคนรับใช้ ซึ่งมักเป็นเด็กที่ถูกจับหรือขายมา ต่อมาความหมายเปลี่ยนเป็น 'เด็ก' ทั่วไป และในปรัชญาเต๋า คำว่า 童心 (จิตใจแบบเด็ก) หมายถึงความบริสุทธิ์และไร้เดียงสา ซึ่งเป็นคุณค่าที่ควรรักษาไว้

童 สามารถเป็นส่วนประกอบในคำหลายคำ เช่น 儿童 (เด็ก), 童话 (นิทาน), 童年 (วัยเด็ก), 童心 (จิตใจแบบเด็ก), และ 童谣 (เพลงเด็ก) นอกจากนี้ยังใช้ในชื่อเฉพาะ เช่น 童装 (เสื้อผ้าเด็ก) และ 童星 (ดาราเด็ก) ซึ่งล้วนเกี่ยวข้องกับเด็กหรือวัยเด็ก

คำทั่วไปที่มี 童 ได้แก่: 儿童 (ér tóng) — เด็ก; 童话 (tóng huà) — นิทาน, เทพนิยาย; 童年 (tóng nián) — วัยเด็ก