วิธีเขียน 馊 (sōu) — ความหมาย “บูด, เน่าเสีย”

ลำดับขีดของ 饣 คือ ขีด撇, ขีด横钩, ขีด竖提 ส่วน 叟 เริ่มจากขีด撇, ขีด竖, ขีด横折, ขีด横, ขีด横, ขีด竖, ขีด横撇, ขีด捺 ระวังอย่าลืมขีดเล็กๆ ภายใน 叟 ตรงกลาง และอย่าเขียน 叟 สลับกับ 更 (gèng) เพราะ 更 มีขีด撇 กับ 捺 ไขว้กัน

飨 (xiǎng) แปลว่า เลี้ยงอาหาร หรือ รับประทาน (ใช้ในบริบทโบราณ) ส่วน饽 (bō) แปลว่า ขนม หรือ อาหารประเภทแป้ง ต่างจาก 馊 ที่แปลว่า บูด เสีย ซึ่งเป็นคำคุณศัพท์ที่ใช้กับอาหารที่เสียแล้ว จำง่ายๆ คือ 馊 มี 叟 ซึ่งฟังดูเหมือน 'ส้วม' ในภาษาไทย ทำให้คิดถึงกลิ่นเหม็น

ปกติใช้พูดถึงอาหารที่บูด เช่น 这饭馊了 (ข้าวนี้บูดแล้ว) หรือ 有馊味 (มีกลิ่นบูด) นอกจากนี้ยังใช้ในสำนวน 馊主意 แปลว่า ไอเดียแย่ๆ เช่น 他出的都是馊主意 (แผนการที่เขาเสนอเป็นไอเดียแย่ๆ ทั้งนั้น)

ในวัฒนธรรมจีน คนโบราณเชื่อว่าอาหารที่บูดเสียเกิดจากความร้อนและความชื้น ซึ่งตรงกับแนวคิดเรื่อง 'ฮ่อยฺ' (腐) ในปรัชญาเต๋า การเห็นว่าอาหารบูดเป็นสัญญาณของ 'ความไม่สดใหม่' และคนจีนนิยมกินอาหารสด ดังนั้นคำนี้จึงแฝงความหมายเชิงลบ การจำว่าอาหารเก่าๆ ที่คุณปู่ไม่กินก็คือ '馊' จะช่วยให้เชื่อมโยงกับภาพ

นอกจาก 馊了 และ 馊味 แล้ว ยังมี 馊饭 (ข้าวบูด), 馊水 (น้ำที่ใช้ล้างจานหรือน้ำเสีย) และ 馊主意 (แผนการที่ไม่ได้เรื่อง) ในภาษาพูดสามารถใช้ 馊 กับคำกริยา เช่น 馊掉 (บูดไปแล้ว) เพื่อเน้นการเปลี่ยนแปลง

คำทั่วไปที่มี 馊 ได้แก่: 馊了 (sōu le) — บูดแล้ว; 馊味 (sōu wèi) — กลิ่นบูด; 馊主意 (sōu zhǔ yì) — ไอเดียแย่ๆ, แผนการที่ไม่ได้เรื่อง