วิธีเขียน 饨 (tún) — ความหมาย “เกี๊ยว (มักใช้ในคำว่า หุนตุน)”

ลำดับขีดของ 饨 คือ 撇, 横撇/横钩, 竖提, 横, 竖折/竖弯, 竖, 竖弯钩 (7 ขีด) จุดที่มักผิดคือการเขียน 屯 ทางขวา โดยลืมขีดโค้งสุดท้าย หรือเขียน 饣 เป็น 食 (แบบเต็ม) จำไว้ว่า 饣 เป็นรูปแบบย่อของ 食 และ 屯 ต้องมีขีดโค้งสุดท้าย

饥 (jī) หมายถึงหิว ใช้กับความรู้สึกอยากอาหาร ส่วน 饧 (táng) หมายถึงน้ำตาลหรือทำให้แข็งตัว 饨 (tún) หมายถึงเกี๊ยวโดยเฉพาะ และมักใช้ในคำว่า 馄饨 เท่านั้น ต่างจาก 饥 ที่ใช้เดี่ยวๆ ได้

饨 มักไม่ใช้เดี่ยวๆ แต่จะอยู่ในคำว่า 馄饨 (hún tún) ซึ่งเป็นเกี๊ยวน้ำยอดนิยมของจีน และ 馄饨面 (hún tún miàn) คือบะหมี่เกี๊ยว เวลาสั่งอาหารที่ร้านจีน มักจะเห็นคำนี้บนเมนู

เกี๊ยว (馄饨) เป็นอาหารโบราณของจีน มีประวัติยาวนานกว่า 2,000 ปี เชื่อกันว่ามีต้นกำเนิดในสมัยราชวงศ์ฮั่น และเป็นอาหารยอดนิยมในช่วงเทศกาลต่างๆ เช่น วันเหมายัน เพราะเชื่อว่าการกินเกี๊ยวช่วยป้องกันความหนาว

饨 มักไม่ค่อยรวมกับตัวอื่นนอกจาก 馄 ในคำว่า 馄饨 ซึ่งเป็นคำที่ใช้เรียกเกี๊ยวชนิดนี้ ตัวอย่างการใช้งาน เช่น 煮馄饨 (ต้มเกี๊ยว), 吃馄饨 (กินเกี๊ยว), 馄饨皮 (แผ่นแป้งเกี๊ยว) เป็นต้น

คำทั่วไปที่มี 饨 ได้แก่: 馄饨 (hún tún) — เกี๊ยวน้ำ; 馄饨面 (hún tún miàn) — บะหมี่เกี๊ยว; 煮馄饨 (zhǔ hún tún) — ต้มเกี๊ยว