วิธีเขียน 涩 (sè) — ความหมาย “ฝาด, ฝืด”

ลำดับขีดคือ 氵 ก่อน (3 ขีด) จากนั้นเขียน 涩 ซึ่งมี 4 ส่วนคือ 止 บนซ้าย, 止 บนขวา, 止 ล่างซ้าย, 止 ล่างขวา แต่ละ 止 เขียนเป็นแนวตั้ง ระวังอย่าเขียน 止 เบียดกันเกินไป จำง่ายๆ ว่า 'น้ำมาก่อน แล้วค่อยเติมสี่หยุด'

沫 (mò) แปลว่า ฟอง ประกอบด้วย 氵 และ 末 (ปลาย) ส่วน 沭 (shù) เป็นชื่อแม่น้ำ ประกอบด้วย 氵 และ 术 (ศิลปะ) ต่างจาก 涩 ที่มีความหมายเกี่ยวกับรสฝาดและความรู้สึกฝืด ทั้งสามตัวมี 氵 เหมือนกัน แต่ส่วนขวาต่างกัน ทำให้ความหมายต่างกันโดยสิ้นเชิง

涩 ใช้บ่อยในเรื่องรสชาติ เช่น 涩味 (รสฝาด) สำหรับผลไม้ดิบหรือชาเขียว และใช้ในความรู้สึก เช่น 苦涩 (ขมฝาด) หมายถึงความทุกข์ใจ หรือ 羞涩 (ขี้อาย) ใช้กับคนที่เขินอาย

ในวัฒนธรรมจีน รสฝาด (涩) ถือเป็นหนึ่งในรสชาติพื้นฐานที่สื่อถึงความไม่สมบูรณ์หรือการยังไม่สุก เช่น ลูกพลับดิบมีรสฝาด เมื่อสุกแล้วจะหวาน ดังนั้น 涩 จึงมักใช้เปรียบเปรยถึงช่วงเวลาที่ยากลำบากก่อนจะประสบความสำเร็จ

涩 มักใช้นำหน้าหรือตามหลังคำอื่น เช่น 苦涩 (ขมฝาด) หมายถึงชีวิตที่ลำบาก, 羞涩 (เขินอาย) หมายถึงอาการประหม่า, 晦涩 (ยากแก่การเข้าใจ) ใช้กับงานเขียนที่อ่านแล้วเข้าใจยาก หรือ 生涩 (ยังไม่ชำนาญ) ใช้กับการพูดหรือเขียนที่ติดขัด

คำทั่วไปที่มี 涩 ได้แก่: 苦涩 (kǔ sè) — ขมฝาด, ขื่นขม; 涩味 (sè wèi) — รสฝาด; 羞涩 (xiū sè) — ขี้อายและเคอะเขิน