วิธีเขียน 桼 (qī) — ความหมาย “ยางรัก, สีทา”

ควรเขียน 木 ให้กว้างและมั่นคงก่อน จากนั้นเขียน 人 ให้อยู่ใต้ 木 พอดี และสุดท้ายเติมจุดสองจุดที่ด้านข้างของ 人 ระวังอย่าให้จุดไปแตะกับขีดอื่น เพราะจะทำให้ตัวอักษรดูไม่สมดุล ลำดับขีดคือ ไม้, คน, แล้วจึงจุด

桼 มีความหมายเกี่ยวกับยางรักและสีทา ส่วน 枯 (kū) แปลว่าเหี่ยวเฉา ประกอบด้วย 木 และ 古 (เก่า) และ 枰 (píng) แปลว่ากระดานหมาก ประกอบด้วย 木 และ 平 (แบน) ตัวอักษรทั้งสามมีหมวด 木 เหมือนกัน แต่ส่วนประกอบอื่นต่างกัน ทำให้ความหมายต่างกันอย่างสิ้นเชิง

桼 มักใช้ในงานศิลปะและหัตถกรรม เช่น การทำเครื่องเขิน (桼器) ซึ่งเป็นการเคลือบภาชนะด้วยยางรักเพื่อความสวยงามและทนทาน นอกจากนี้ยังใช้ในคำว่า 桼树 (ต้นรัก) ซึ่งเป็นต้นไม้ที่ให้ยางรัก และ 桼工 (ช่างเครื่องเขิน) ซึ่งเป็นอาชีพที่เกี่ยวข้องกับการทำเครื่องเขิน

การทำเครื่องเขินเป็นศิลปะที่เก่าแก่มากในจีน มีอายุหลายพันปี ยางรักจากต้นรักถูกใช้เพื่อเคลือบภาชนะและงานศิลปะ ทำให้เกิดความเงางามและคงทน ช่างเครื่องเขิน (桼工) เป็นอาชีพที่ได้รับการยกย่องในอดีต และเครื่องเขินจีนมีชื่อเสียงไปทั่วโลก

桼 มักใช้เป็นคำนำหน้าเพื่อสร้างคำที่เกี่ยวข้องกับยางรัก เช่น 桼树 (ต้นรัก), 桼工 (ช่างเครื่องเขิน), และ 桼器 (เครื่องเขิน) นอกจากนี้ยังสามารถใช้เป็นคำกริยาได้ เช่น 桼墙壁 (ทาสีผนัง) แต่ในปัจจุบันมักใช้ 漆 (qī) ซึ่งเป็นตัวย่อของ 桼 มากกว่า

คำทั่วไปที่มี 桼 ได้แก่: 桼树 (qī shù) — ต้นรัก; 桼工 (qī gōng) — ช่างเครื่องเขิน; 桼器 (qī qì) — เครื่องเขิน