วิธีเขียน 麻 (má) — ความหมาย “ป่าน, อาการชา หรือลายจุด”

เขียน 广 ก่อน (จุด, ขีดแนวนอน, ขีดพาด) จากนั้นเขียน 林 โดยเริ่มจากต้นไม้ซ้าย (ขีดแนวนอน, ขีดแนวตั้ง, ขีดพาด, จุด) แล้วต้นไม้ขวา (ขีดแนวนอน, ขีดแนวตั้ง, ขีดพาด, จุด) ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือลืมจุดที่มุมขวาบนของ 广 และเขียน 林 ให้แคบเกินไป ควรให้ 林 กว้างเท่ากับ 广

แม้ไม่มีตัวอักษรคล้ายกันโดยตรง แต่ 麻 มักสับสนกับ 床 (เตียง) เพราะมี 广 เหมือนกัน แต่ 麻 มี 林 ข้างใต้ ส่วน 床 มี 木 (ต้นไม้) ข้างใต้ คำที่พบบ่อย ได้แก่ 麻烦 (ยุ่งยาก), 芝麻 (งา), 麻辣 (หม่าล่า)

麻 ใช้ในหลายความหมาย เช่น ต้นป่าน (เช่น 麻布 ผ้าป่าน), อาการชา (เช่น 手麻 มือชา), และรสเผ็ดชา (เช่น 麻辣火锅 หม่าล่าหม้อไฟ) นอกจากนี้ 麻烦 ใช้บ่อยมากในการพูดว่า 'รบกวน' หรือ 'ยุ่งยาก'

ในจีนโบราณ 麻 เป็นพืชสำคัญสำหรับทำเสื้อผ้าและเชือก คนทั่วไปสวมใส่เสื้อผ้าป่าน จึงทำให้ 麻 เกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวัน และเมื่อเส้นใยป่านพันกันยุ่งยากจึงนำมาใช้เปรียบเทียบกับความรู้สึก 'ยุ่งยาก' และ 'ชา' ในภาษาจีน

麻 ใช้เป็นคำนำหน้าเพื่อสร้างคำใหม่ เช่น 麻烦 (ยุ่งยาก), 麻将 (ไพ่นกกระจอก), 麻药 (ยาชา) และ 麻绳 (เชือกป่าน) นอกจากนี้ยังใช้ในคำว่า 芝麻 (งา) ซึ่งเป็นพืชอีกชนิดหนึ่ง และ 麻辣 (เผ็ดชา) ที่ใช้เรียกอาหารรสจัด

คำทั่วไปที่มี 麻 ได้แก่: 麻烦 (má fán) — รบกวนหรือยุ่งยาก; 芝麻 (zhī má) — งา; 麻辣 (má là) — หม่าล่า (รสเผ็ดชา)