วิธีเขียน 荔 (lì) — ความหมาย “ลิ้นจี่”

เริ่มจากเขียน 艹 (แนวนอน, แนวตั้ง, แนวตั้ง) ก่อน แล้วจึงเขียน 劦 โดยเริ่มจาก 力 ตัวแรกทางซ้าย ตามด้วย 力 ตัวที่สองตรงกลาง และ 力 ตัวที่สามทางขวา ระวังอย่าให้ 力 ทั้งสามตัวเบียดกันเกินไป ควรเว้นช่องไฟให้เสมอกัน และขีดเฉียงของ 力 ต้องลาดไปทางซ้ายเล็กน้อยเพื่อความสมดุล

荔 มี 艹 อยู่บน และ 劦 อยู่ล่าง ขณะที่ 兹 (zī) มี 丷 (จุดสองจุด) อยู่บน และ 幺 (เส้นเล็ก) อยู่ล่าง หมายถึง 'นี้' หรือ 'เจริญ' ส่วน 芈 (mǐ) มี 羊 (แกะ) อยู่บน และ 丨 อยู่ล่าง เป็นนามสกุลโบราณ จำง่ายๆ ว่า 荔 มี 'หญ้า' และ 'แรงสาม' แต่ 兹 ไม่มีหญ้า และ芈 มีแกะ

荔 มักใช้ในคำว่า 荔枝 (ลิ้นจี่) ซึ่งเป็นผลไม้ยอดนิยมในจีน โดยเฉพาะในฤดูร้อน นิยมทานสดหรือทำเป็นเครื่องดื่ม ของหวาน และยังใช้ในชื่ออาหาร เช่น 荔枝肉 (หมูทอดซอสลิ้นจี่) และ 荔枝干 (ลิ้นจี่อบแห้ง) ใช้เป็นของขวัญหรือของฝาก

ลิ้นจี่เป็นผลไม้ที่กล่าวถึงในบทกวีจีนโบราณ เช่น บทกวีของตู้มู่ ที่กล่าวถึงการส่งลิ้นจี่ให้พระสนมหยางกุ้ยเฟย โดยใช้ม้าเร็วส่งมาจากทางใต้ ทำให้คนจีนรู้จักลิ้นจี่ในฐานะผลไม้หรูหรา ตัวอักษร 荔 จึงแฝงความหมายถึงความหวานและความหรูหรา

荔 ใช้เป็นคำนำหน้าในชื่อผลไม้และอาหาร เช่น 荔枝 (ลิ้นจี่), 荔枝干 (ลิ้นจี่แห้ง), 荔枝汁 (น้ำลิ้นจี่) และ 荔枝肉 (เมนูหมูทอดราดซอสลิ้นจี่) นอกจากนี้ยังใช้ในชื่อพันธุ์ เช่น 荔枝王 (ลิ้นจี่พันธุ์ใหญ่) และ 荔枝蜜 (น้ำผึ้งจากดอกลิ้นจี่)

คำทั่วไปที่มี 荔 ได้แก่: 荔枝 (lì zhī) — ลิ้นจี่; 荔枝干 (lì zhī gàn) — ลิ้นจี่อบแห้ง; 荔枝肉 (lì zhī ròu) — เนื้อลิ้นจี่ / หมูทอดลิ้นจี่ (ชื่ออาหาร)