วิธีเขียน 楞 (léng) — ความหมาย “เหลี่ยม / ขอบ”

ลำดับขีดของ 楞 คือ เขียน 木 ก่อน (แนวนอน ตั้ง งอ ซ้าย ขวา) จากนั้นเขียน 罒 (ขีดแนวตั้ง ซ้าย ขวา แนวตั้งใน แนวนอนล่าง) และสุดท้ายเขียน 方 (จุด แนวนอน งอ ซ้าย งอขวา) ระวังอย่าลืมขีดเล็ก ๆ ภายใน 罒 และอย่าให้ 方 คับแคบเกินไป

ทั้งสามตัวมีหมวด 木 เหมือนกัน แต่ 楞 หมายถึงเหลี่ยมหรือขอบ และยังใช้ในความหมายของอาการตกตะลึง ส่วน 桫 (suō) หมายถึงต้นไม้ชนิดหนึ่ง (ต้นสาคู) และ 桲 (po) หมายถึงไม้พายหรือไม้ตี ต่างจาก 楞 ที่เน้นความหมายของเหลี่ยมมุม

คำที่พบบ่อยคือ 发楞 (เหม่อลอย, ตกตะลึง) เช่น เขา发楞 เมื่อได้ยินข่าวร้าย และ 楞住 (ยืนอึ้ง, ตกตะลึง) เช่น เขา楞住 ไม่รู้จะพูดอะไร และ 楞角 (เหลี่ยมมุม) ใช้พูดถึงมุมของสิ่งของ เช่น เหลี่ยมของโต๊ะ

ในวัฒนธรรมจีน การใช้ 楞 ในความหมายของอาการตกตะลึง มาจากแนวคิดที่ว่าคนที่ตกใจมักจะยืนนิ่งเหมือนไม้ท่อนหนึ่ง (木) และมีตาข่าย (罒) คลุมอยู่ ทำให้ดูแข็งทื่อ และ 方 (ทิศทาง) ทำให้เห็นว่าคนนั้นไม่รู้จะไปทางไหน จึงเกิดเป็นความหมายของอาการเหม่อลอย

楞 ใช้เป็นคำคุณศัพท์หรือคำกริยาได้ เช่น 发楞 (เหม่อลอย), 楞头青 (คนหัวรั้น, ไม่รู้จักฟัง), 楞角分明 (เหลี่ยมคมชัด) และยังใช้ในคำว่า 楞严经 (พระสูตรลังกาวตาร) ซึ่งเป็นคัมภีร์สำคัญในพุทธศาสนา

คำทั่วไปที่มี 楞 ได้แก่: 发楞 (fā léng) — เหม่อลอย, ตกตะลึง; 楞角 (léng jiǎo) — เหลี่ยมมุม; 楞住 (léng zhù) — ตกตะลึง, ยืนอึ้ง