วิธีเขียน 炯 (jiǒng) — ความหมาย “สว่าง, เป็นประกาย”

เขียน 火 ก่อนเป็น Radical ทางซ้าย โดยเขียนจุด ซ้าย ขวา แล้วตามด้วย撇 (เฉี่ยว) และ捺 (นัก) จากนั้นเขียน 冋 ทางขวา เริ่มจากจุดด้านบน ตามด้วย竖 (ขีดตั้ง) และ横折钩 (ขีดนอนหักตะขอ) ด้านในเป็นปาก (口) ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือลืมเขียนจุดด้านบนของ 冋 หรือเขียน 火 เป็น 灬 (จุดสี่จุด) จำไว้ว่า 火 มี 4 ขีด และ 冋 มี 5 ขีด รวม 9 ขีด

炯 (jiǒng) แปลว่า สว่าง เป็นประกาย ใช้กับดวงตา 灶 (zào) แปลว่า เตาไฟ ใช้กับการทำอาหาร 灸 (jiǔ) แปลว่า การฝังเข็มด้วยความร้อน ใช้ในการแพทย์แผนจีน ทั้งสามตัวมี Radical 火 เหมือนกัน แต่ความหมายต่างกันชัดเจน 炯 เน้นแสงสว่าง 灶 เน้นสถานที่ 灸 เน้นการรักษา

炯 มักใช้ในสำนวน 炯炯有神 (jiǒng jiǒng yǒu shén) หมายถึง ดวงตาเป็นประกายมีชีวิตชีวา ใช้ชมคนที่ตาสดใส กระตือรือร้น เช่น เขามีดวงตาที่炯炯有神 (เขามีดวงตาที่เป็นประกาย) นอกจากนี้ยังใช้ใน 炯炯 (jiǒng jiǒng) เพื่อบรรยายแสงที่สว่างจ้า

ในวัฒนธรรมจีน ดวงตาที่ '炯炯有神' ถือเป็นสัญลักษณ์ของความมีชีวิตชีวาและสุขภาพดี มักใช้ชมเด็กหรือคนหนุ่มสาว คำนี้มาจากวรรณคดีคลาสสิก เช่น ใน '三国演义' (สามก๊ก) ใช้บรรยายความเฉียบแหลมของตัวละคร การเข้าใจว่าดวงตาเป็น 'หน้าต่างของจิตใจ' ในปรัชญาจีน จะช่วยให้เห็นภาพของความสว่างไสวภายในที่สะท้อนออกมาทางดวงตา

炯 มักใช้ในคำประสมที่เกี่ยวกับดวงตาและแสงสว่าง เช่น 炯炯 (jiǒng jiǒng) แปลว่า เป็นประกาย ใช้กับตา 炯然 (jiǒng rán) แปลว่า อย่างสว่างไสว ใช้บรรยายแสงหรือความชัดเจน และที่พบบ่อยที่สุดคือ 炯炯有神 (jiǒng jiǒng yǒu shén) ซึ่งเป็นสำนวนที่ใช้ชมดวงตา ตัวอย่างประโยค: 她的眼睛炯炯有神 (ดวงตาของเธอเป็นประกายมีชีวิตชีวา)

คำทั่วไปที่มี 炯 ได้แก่: 炯炯有神 (jiǒng jiǒng yǒu shén) — (ดวงตา) เป็นประกายมีชีวิตชีวา; 炯炯 (jiǒng jiǒng) — (ดวงตา) เป็นประกาย, แจ่มใส; 炯然 (jiǒng rán) — อย่างสว่างไสว, อย่างชัดเจน