วิธีเขียน 耷 (dā) — ความหมาย “หูตูบ หรือห้อยย้อย”

ลำดับขีดที่ถูกต้องคือเริ่มจาก 横, 撇, 捺 ของ 大 ก่อน แล้วจึงเขียน 竖, 横折, 横, 横, 横 ของ 耳 ด้านล่าง ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือการเขียน 耳 ให้ใหญ่เกินไปหรือวางไม่ตรงกลาง ทำให้ตัวอักษรดูไม่สมดุล ควรให้ 耳 อยู่กึ่งกลางใต้ 大 พอดี

耷, 耴 และ 耵 ต่างก็มี Radical เป็น 耳 แต่ 耷 หมายถึงการห้อยหรือตูบลง 耴 (yì) หมายถึงหูที่เล็กหรือไม่ชัดเจน ส่วน 耵 (dīng) หมายถึงขี้หู แม้จะมีส่วนประกอบใกล้เคียงกัน แต่ความหมายต่างกันโดยสิ้นเชิง ดังนั้นจึงต้องสังเกตส่วนประกอบอื่น ๆ เพื่อแยกแยะ

耷 ไม่ค่อยใช้เดี่ยว ๆ แต่มักใช้ในคำว่า 耷拉 (dā lā) ซึ่งหมายถึงการห้อยลงหรือตก เช่น 耷拉着头 (ก้มหน้า) หรือ 耷拉着脸 (ทำหน้าบึ้ง) ใช้เพื่อบรรยายท่าทางหรืออารมณ์ของคน รวมถึงสิ่งของที่ห้อยย้อย เช่น หางของสัตว์

ในภาษาจีนโบราณ การบรรยายลักษณะหูที่ใหญ่และห้อยลงมาถือเป็นสัญลักษณ์ของความโชคดีและอายุยืน เนื่องจากหูที่ใหญ่และยาวเป็นลักษณะของพระพุทธรูปหรือเทพเจ้า ดังนั้น 耷 จึงไม่เพียงแต่สื่อถึงการห้อย แต่ยังแฝงความหมายเชิงบวกในวัฒนธรรมจีนด้วย

耷 มักใช้ในคำว่า 耷拉 (dā lā) ซึ่งเป็นคำกริยาที่หมายถึงการห้อยลงมา เช่น 耷拉着脑袋 (ก้มหัวลง) หรือ 耷拉着尾巴 (หางตก) นอกจากนี้ยังสามารถใช้ในบริบทที่แสดงถึงความไม่กระตือรือร้น เช่น 耷拉着眼皮 (เปลือกตาตก) ซึ่งหมายถึงอาการง่วงหรือเหนื่อย

คำทั่วไปที่มี 耷 ได้แก่: 耷拉 (dā lā) — ห้อยลงมา, ตก; 耷拉着头 (dā lā zhe tóu) — ก้มหน้าลง, คอตก; 耷拉着脸 (dā lā zhe liǎn) — ทำหน้าบึ้ง, หน้ามุ่ย