วิธีเขียน 晡 (bū) — ความหมาย “ยามบ่าย (ช่วง 15:00-17:00 น.)”

ลำดับขีดของ 晡 เริ่มจากเขียน 日 ก่อน (ขีดแนวตั้งซ้าย, ขีดแนวนอน, ขีดแนวตั้งกลาง, ขีดแนวนอนล่าง) จากนั้นเขียน 甫 ทางขวา โดยเริ่มจากขีดแนวนอนบน, ขีดแนวตั้ง, ขีดแนวนอนกลาง, ขีดแนวตั้งโค้ง, ขีดจุด ระวังอย่าให้ 日 และ 甫 ชิดกันเกินไป เว้นช่องไฟให้พอดี จำง่ายๆ ว่า 'เขียนตะวันก่อน แล้วค่อยเติมทุ่งนา'

昜 (หยาง) หมายถึง 'แดดจ้า' หรือ '陽光' ประกอบด้วย 日 และ 勿 (อย่า) เน้นความร้อนแรงของแสง ส่วน 昝 (ซาน) หมายถึง 'ตัวฉัน' ในภาษาโบราณ ประกอบด้วย 日 และ 夂 (เดินช้าๆ) ซึ่งต่างจาก 晡 ที่เน้นช่วงเวลาบ่ายโดยเฉพาะ จำง่ายๆ ว่า 晡 มี 甫 ซึ่งออกเสียงคล้าย 'บู่' เหมือน 'บ่าย' นั่นเอง

晡 เป็นคำที่พบในวรรณคดีจีนโบราณและบทกวี ใช้เรียกช่วงเวลาตั้งแต่บ่ายสามโมงถึงห้าโมงเย็น เช่น ใน poem '晡时' หมายถึง 'ยามบ่าย' ปัจจุบันไม่ค่อยใช้ในภาษาพูด แต่ยังพบในสำนวนโบราณ เช่น '晡后' แปลว่า 'หลังยามบ่าย' เพื่อบอกเวลาในเรื่องเล่าหรือประวัติศาสตร์

ในวัฒนธรรมจีนโบราณ เวลาถูกแบ่งออกเป็น 12 ช่วง (时辰) โดยแต่ละช่วงเท่ากับ 2 ชั่วโมง 晡 ตรงกับช่วง '申时' (ซินสื่อ) ซึ่งเป็นเวลาที่วัวควายกลับจากทุ่งนาและผู้คนเริ่มพักผ่อน การเห็นพระอาทิตย์คล้อยต่ำจึงเชื่อมโยงกับชีวิตเกษตรกรรม ทำให้ 晡 มีความหมายถึงการสิ้นสุดของวันทำงาน

晡 มักใช้เป็นคำนำหน้าเพื่อบอกเวลา เช่น '晡时' (ช่วงบ่าย), '晡后' (หลังบ่าย), '晡食' (อาหารยามบ่าย) หรือ '晡入' (เข้าสู่ยามบ่าย) นอกจากนี้ยังใช้ในคำว่า '申晡' ซึ่งหมายถึงช่วงเวลาบ่ายแก่ๆ ตัวอย่างประโยค: '晡时，我们到田野散步' (ยามบ่าย เราไปเดินเล่นที่ทุ่งนา)

คำทั่วไปที่มี 晡 ได้แก่: 晡时 (bū shí) — ช่วงเวลายามบ่าย; 晡后 (bū hòu) — หลังยามบ่าย; 申晡 (shēn bū) — ช่วงเวลาบ่ายแก่ๆ (ประมาณ 15:00 - 17:00 น.)