วิธีเขียน 媠 (tuǒ) — ความหมาย “สวยงาม, ขี้เกียจ”

ควรเขียน女ให้ชิดซ้ายและแคบลง ส่วน隋ทางขวาต้องมี 阝 (หูขวา) ซึ่งเป็นส่วนที่มักลืมเขียนหรือเขียนผิดเป็น 卩 (หูซ้าย) จำไว้ว่า隋มี 阝 อยู่ด้านขวาเสมอ และให้เขียน 工, ซ้ายลง, ขวาขึ้น, แล้วตามด้วย 月 ด้านล่าง ในจังหวะที่เหมาะสม

姬 (จี) หมายถึงหญิงงามหรือนางสนม เน้นความสูงศักดิ์ ส่วน娉 (ผิง) หมายถึงท่าทางสวยงามเมื่อเคลื่อนไหว หรือใช้เรียกหญิงสาวที่แต่งงานแล้ว ในขณะที่媠มีความหมายสองด้านคือสวยงามและขี้เกียจ ซึ่งต่างจากอีกสองคำที่เน้นความงามเพียงอย่างเดียว

媠ไม่ใช่คำที่ใช้บ่อยในภาษาจีนสมัยใหม่ แต่จะพบในวรรณคดีหรือบทกวีโบราณ เช่น 媠容 (รูปลักษณ์สวยงาม) หรือ媠慢 (เกียจคร้านและไม่สุภาพ) หากต้องการพูดว่า 'สวย' ในชีวิตประจำวัน ควรใช้ 美丽 (měilì) หรือ 漂亮 (piàoliang) แทน

ในสมัยโบราณ จีนให้ความสำคัญกับความงามของผู้หญิงที่สุภาพเรียบร้อยและขยันทำงาน คำว่า媠 ที่มีความหมายทั้งสวยและขี้เกียจ สะท้อนมุมมองที่ว่าความงามอาจมาพร้อมกับความเกียจคร้านได้ และในวรรณคดีบางเรื่อง 媠ถูกใช้เพื่อพรรณนาถึงหญิงสาวที่งดงามแต่ไม่กระตือรือร้น ซึ่งเป็นภาพที่ขัดแย้งกับค่านิยมดั้งเดิม

媠สามารถนำหน้านามเพื่อบอกลักษณะ เช่น 媠容 (รูปลักษณ์ที่สวยงาม) หรือ 媠态 (ท่าทางที่สวยงาม) และใช้กับคำกริยาเพื่อบอกอาการ เช่น 媠慢 (เกียจคร้านและหยาบคาย) อย่างไรก็ตาม คำเหล่านี้ไม่ค่อยพบในภาษาพูด ควรใช้ในบริบทที่เป็นทางการหรือวรรณกรรม

ในภาษาจีนสมัยใหม่ คำว่า 慵懒 (yōnglǎn) หมายถึงขี้เกียจอย่างผ่อนคลายและดูมีเสน่ห์ ส่วน 美丽 (měilì) หมายถึงสวยงามโดยไม่มีความหมายเชิงลบ หากต้องการสื่อถึงความสวยแบบขี้เกียจ อาจใช้ 慵懒之美 (ความงามแห่งความเกียจคร้าน) ซึ่งเป็นสำนวนที่สุภาพกว่า

คำทั่วไปที่มี 媠 ได้แก่: 媠慢 (tuǒ màn) — ขี้เกียจและหยาบคาย; 媠容 (tuǒ róng) — รูปลักษณ์ที่สวยงาม; 媠态 (tuǒ tài) — ท่าทางที่สวยงาม